شعر و شیدایی

من می روم ز کوی تو و دل نمی رود
این زورق شکسته ز ساحل نمی رود

گویند دل ز عشق تو برگیرم ای دریغ
کاری که خود ز دست من و دل نمی رود

گر بی تو سوی کعبه رود کاروان ما
پیداست آن که جز ره باطل نمی رود

در جست و جوی روی تو هرگز نگاه من
بی کاروان اشک ز منزل نمی رود

خاموش نیستم که چه طوطی و آینه
آن روی روشنم ز مقابل نمی رود

"شفیعی کدکنی"