شعر و شیدایی

بی عشق، جهان هیچ تماشا-شدنی نیست
عشق آن تب تندی ست که حاشا-شدنی نیست

هر کار کنم تا بشود جا به دل او
بینم که در آن خاطر من جا-شدنی نیست

نومید نشو نیست دلی ک آن چو بخواهد
از لوث کدورات مصفا-شدنی نیست

چون عشق بیاید بشوی واله و شیدا
بی عشق دلی واله و شیدا-شدنی نیست

در لمس حضور تو دل ام زنده و شاد است
دانی که دل من ز تو تنها-شدنی نیست

یک لحظه به دنیای بدون تو چو بینم
بسیار کریه است! نه! زیبا-شدنی نیست

هر چند سخن اوج بگیرد چو نباشی
ک آن را به زبان آری؛ شیوا-شدنی نیست