شعر و شیدایی

 اگر دریاے دل آبی‌ست...
                        تویی فانوس زیبایش..
  اگر آینه یك دنیاست..
                  تویی معنای دنیایش
   تو یعنی دسته‌اے گل را....
                    ز آن سوے افق چیدن 
                           تو یعنی پاكی باران....
                                                 تو یعنی لذت دیدن...
    تو یعنی یك شقایق را ...
        به یك پروانه بخشیدن...
  تو یعنی از سحر تا شب به زیبایی درخشیدن..
          تو یعنی یك كبوتر را 
                   ز تنهایی رها كردن...
                        خداے آسمان‌ها را... به آرامی صدا كردن... 
         تو یعنی مثل نیلوفر همیشه مهربان بودن..
                 تو یعنی باغی از مریم...
                              تو یعنی كهكشان بودن....
     تو یعنی چتری از احساس برای قلب بارانی
                 تو یعنی پیك آزادی....
                                    برای روح زندانی...
          تو یعنی در زمستان‌ها... به فكر پونه افتادن.
                       تو یعنی روح باران را...متین و ساده بوسیدن...
               و یا در پاسخ یك لطف... به روی غنچه خندیدن...
             اگرچه دورے از اینجا...تو یعنی اوج زیبایی...
             كنارم هستی و هر شب ... به خوابم باز می‌آیی..