شعر و شیدایی

این که میدانی کم آوردم که دیگر راز نیست


در جوار مرگ که دیگر فرصت آغاز نیست


همه ی درهای عالم را بسی کوبیده ام


چه کنم دیگر دری اینجا برویم باز نیست


حس و حالم مرده همچون منزل غم دیده ای


که درونش خبری از نغمه و آواز نیست


در سرای دیگران آوای خوشحالی گر است...،


در سرای این دل متروکه جز غم ساز نیست


سیم آخر گر زنی و مرز ماتم رد کنی


ذره ای باکَت از این شهره پر از سرباز نیست


چون که غم در واژه های نیک عدو


اینکه میدانند کم آوردست، دیگر راز نیست...