شعر و شیدایی

اي صبا با تو چه گفتند
که خاموش شدي ،
چه شرابي به تو دادند
که مدهوش شدي ،
تو که آتشکده عشق و محبت بودي
چه بلا رفت که
خاکستر و خاموش شدي ،
تو به صد نغمه ٬ زبان بودي و
دلها همه گوش ،
چه شنفتي که زبان بستي و
خود گوش شدي ،
خلق را گرچه وفا نيست
وليکن گل من ؛
نه گمان دار که رفتي و
فراموش شدي ...!