۱۸:۵۰ ۱۳۹۴/۱۱/۱۲
بگذار طوفان بگیرد
از هیچ باکم نیست
بگذار به بی مرزی دچار شویم
به خطر کردن ها
به دل شیر زدن ها
این روال باعث مردگی است
این یکنواختی
ریشه می خشکاند
بگذار ببارد از در و دیوار
هر چه که می خواهد روزگار
تاب می آوریم
قلندرانه...
بعد از آرامشی که تمام خواهد شد
دستهایم را بگیر و
از طوفان ردم کن
کمی بی مرزی به تن هامان بدهکاریم
