شعر و شیدایی

بی هوا بیرون نرو! چشم همه شور است! شور!
چشم این ملّت به دنیای درون كور است! كور!

من به هرگام تو ذكر « ان یكادی» خوانده ام
از قد و بالای تو چشمان بد دور است! دور!

پای سور و سات من - وقتی نبودی- لنگ بود!
آمدی! حالا بساط عیشمان جور است! جور!

روشنایی بسته دست و پای ما را بارها !
كنج تاریكی مرا «نور علی نور» است! نور!

خانه ام سهل است- حتی شهر! - وقتی نیستی-
با تمام وسعتش در چشم من گور است! گور!

با زبان خوش بیا ! نگذار مجبورت كنم!
گاه كارآمدتر از هر منطقی زور است! زور!

اصغر عظیمی مهر