شعر و شیدایی

جای خالی‌ ات
یک چمدان باران گذاشته ام
یک پاکت باران
که هر وقت فندک می‌‌زنم
انگشت‌هایم خیس می‌‌شوند
دلم نمی‌‌آید کیف دستی‌‌ام را باز کنم،کمدِ لباس‌هایم را
الو!
شماره ی لو رفته ات را
عدد به عدد گریسته ام
الو!
این صدای رعد و برق است
که گلویم را به پنجره ی خانه ات وصل کرده است
و الا من،زیر شیروانی خانه تان
از زیر پیراهنی که هدیه داده ای
به آرامی زنگ می زنم!


#بهرنگ_قاسمی