شعر و شیدایی

زده ام دل به خیابان و به دنبال خودم...
تا که جویا شوم ازحالت و احوال خودم

غم من مال کسی نیست...دخالت نکنید
شادی ام مال شما،این همه غم مال خودم!

دست در دست خودم می روم از شهر شما
شاید آنجا بروم در پی اقبال خودم

گاه اشکم...نفسی خنده...زمانی فریاد
جمع اضداد پریشانیِ اَشکالِ خودم...

در من انگار کسی نای پریدن دارد
می روم باز شود دست پر و بال خودم...