چهارشنبه هست، صبح با همسر جان داریم میریم سر کار، قرار هست عصر با دوستان بریم شمال، برای همین ساک سفر و پول و ... رو گذاشتیم توی ماشین...طبق معمول همسر پشت فرمون نشسته و قبل از اینکه به مقصد برسه و پیاده شه و جاشو به من بده، آسمون کم کم شروع به تاریک شدن می کنه، باد نسبتا تندی شروع به وزیدن می کنه و باعث میشه حرکت ماشینها به کندی صورت بگیره، همسرم میگه: وای ببین چه ترافیکی شد، دیر می رسیم سر کار....اما اوضاع از اون چیزی که هست هم پیچیده تر میشه، ابرهای سیاه آسمون رو می پوشونه و بارون تندی شروع به بارش می کنه، همه جا کاملا تاریک میشه به طوری که همه ماشینها چراغهاشونو روشن می کنن و هیچ ماشینی حرکت نمی کنه و پشت سر هم توی صفهای بلند ایستادن که ناگهان سرعت باد به حدی میشه که احساس می کنم ماشین رو داره از جا می کنه...در حالیکه دست همسر رو محکم گرفتم و اون داره بهم میگه با دستام سرمو بپوشونم ماشین از جا بلند میشه، همه ماشینهایی که توی مسیر باد هستند از زمین بلند میشن و به سمت راست میرن ، باد تبدیل به گردباد میشه و ماشین به سرعت دور خودش می چرخه توی دلم احساس خالی شدن دارم و قلقلک ، دیگه داره سرم گیج میره ، مثل اینکه سوار ترسناک ترین وسیله شهربازی شدیم، دور خودمون می چرخیم و بالا میریم. سرعت چرخش کم شده....از پنجره ماشین بیرونو نگاه می کنم....چه جای سرسبزی...دریـــــــــــــــا....اینجا رو می شناسم.....یه ساحل توی اسپانیاست....برعکس بالا رفتن پایین اومدن خیلی کند و آرومه مثل اینکه ماشین با چتر بزرگی داره فرود میاد.....به همسر نگاه می کنم و به هم لبخند میزنیم....
خوبه که همه وسایل سفر و پول هم توی ماشین هست.....آخ جون ماشین هم اصلا آسیب ندیده...فقط انگار توی یه کارواش حسابی تمییز شده....خب حالا باید با ماشین برگردیم به سمت ایران....البته عجله ای هم نداریم....
خوب بود؟
