مهرنوش :
خوب اونجوری می تونیم بگیم نه این خشن بود ولی توان مسلط شدن به خودش رو هم داشت که شما ندیدید!
مثلا من سعی کردم پایان و پلین رو در موقعیت هایی قرار بدم که خیلی با معرفی اولیه شخصیتشون سازگار نیود و تو داستان نشون بدم که چطور از پس این چالش براومدن! ولی حالا می شه گفت که پایان که رومانتیک بود چطوری یهو دستور جنگی داد!
خیلی سخته اینطوری قضاوت کردن!
خب ببین مثلا همین که الان مثال زدی برای هیچکدوممون این حس رو به وجود نیاورد. در شرایطی که بهزاد میگه این یه جور تقلب به حساب میاد. مثلا توی یک صحنه مثلا پلین بیاد و در سخنوری روی رومل گودریان رو کم کنه این تقلبه .... یا مثلا ممکنه من یه شخصیت داشته باشم که توی ذهن خودم خیلی با درایت و داناست ولی شماها وقتی داستانمو خوندین این حس بهتون دست داده که این آدم خیلی خنثی و بی خاصیته اینجا نمره شخصیت پردازیه من کم میشه. به هرحال وقتی چنین شبحه ای توی داستان به وجود بیاد یه جای کار نویسنده مشکل داشته حالا کجاش رو باید قضاوت کرد.
یه مثال دیگه هم بزنم، مثلا من یه شخصیت داشته باشم خیلی بی خاصیت و خنثی و خسته بعد یه جا یه کار خیلی مهم بکنه و خواننده بفهمه و نویسنده بگه که این به فلان دلیل داشته خودشو به موش مردگی میزده و اصلا نقشه اش این بوده که دیگران راجع بهش اینطوری فرض کنن.
تو فکر کن یه کتاب واقعی وقتی میخونی ممکنه با خوندن مثالایی که گفتم بگی آفرین چه باحال یا بگی چه قدر اینجاش منطقی نیست یا فکر کنی نویسنده اغراق بیخودی کرده . ما همیشه در حال قضاوت کردن چیزایی هستیم که میخونیم.
