مهرنوش :
بهزاد لابی :
نوشان :
در دوران باستان یه جادوگری تو دربار باسمنها خیلی پرنفوذ بوده ایشون زیرابشون خورده میشه توسط یه جادوگر دیگه
جادوگر زیرآب خورده واسه انتقام اومده کتیبه ها رو ساخته تو قاره ما با این هدف که انسانها قوی شن برن بزنن باسمن ها رو بترکونن از اون ور جادوگر زیرآب زننده واسه مقابله اومده معبد ناتارها رو ساخته
سری قبل که کتیبه ها رو ملت گذاشته بودن تو معابد و داشتن حالشو میبردن ناتارها اومدن زدن ترکوندنشون و کتیبه ها رو همون جا مخفی کردن و نگهبانی میدن حالا هم اگر هر هشت کتیبه پیدا شه باز همون وضعه
توی این فصل هفتا کتیبه رو با هم توافق کنید پیدا کنید بعد یهو اسپروس هوخشتره وار وارد میشه و میگه جون مادرتون هشتمی رو بیخیال شید ( البته منطقیش اینه که زودتر بگه و اکسیموس باور نکنه و بعد تا کتیبه هفتم که میبینن نشونه هایی که گفته داره راست در میاد پس ایمان میارن و بیخیال میشن) در این مرحله یه گروه مخفی با یه روش مخفی ( من و صاحب کتیبه هفتم اینجاشو هماهنگ میکنیم) میان کتیبه هشتم و پیدا میکنن و باعث ترکونش ما میشن
سلام
بچه ها خیلی ایده تو ایده شده. اما منم باید ایده م رو بگم نهایت جمع بندی کنیم. به نظر من اینکه باسمن ها خیلی قوی باشن خیلی مهمه. یعنی اینکه ما فقط با ترس ناتارها که اونم به دست خودمون زیادشون کردیم مواجه نباشیم.
حالا اگه قراره گذاشتن 8 تا کتیبه باعث زیاد شدنشون بشه عیبی نداره، اما خود باسمن ها هم در طول این فصل خیلی خیلی قوی بشن در حالی که هر 4 اقلیم ما به دلیل جنگ و کودتا ضعیف میشن.
من حتی میگم میشه وقتی 8 امین کتیبه رو گذاشتیم، یهو بفهمیم که یکی دیگه هم هست و توی معبد باسمن ها که خود به خود اکتیو میشه. یعنی جادوی قدیمی هر چی بوده اینطور عمل میکنه. یعنی که گذاشتن هر 8 کتیبه باعث بشه هم ناتارها بریزن، هم جادوی باسمن(مثلا تاریکی یا ...) اکتیو بشه.
اما باید در طول فصل چندتا چیز رو مشخص کنیم. اینکه هر کتیبه چندتا جا داره؟ معابد هر کشور که میتونن پذیرای کتیبه باشن چندتا هستن؟ اکسیموس یا هر کس اگه بخواد میتونه هر 8 تا رو توی کشور خودش اکتیو کنه؟
جواب به این سوالات، ما رو نزدیک میکنه که اصلا رو چه حسابی همه کتیبه ها رو میذاریم سر جاش و سر جاش کجا هست و ...
اما در مورد اون لوپی که نوشان گفت خیلی موفق نیستم.اینکه دو یا سه بار این اتفاق بیفته جالب نیست. بعدش ما باید اصل رو بذاریم روی باسمن و ناتارها برن توی پاچه مون.
من فکر میکنم جنگ بین اکسیموس و دزرتلند و ریورزلند بخاطر فرسایش زیاد و ترس طرفین از جادوهای هم یه کمی کند بشه و در آخر حمله باسمن ها به قاره، ما رو به صلح و همکاری نزدیک کنه بهتره. یعنی ما یه خطر خیلی بزرگ به اسم باسمن داریم که با هم همپیمان میشیم که جمعش کنیم. کتیبه ها رو میذاریم سر جاش، وضعمون بهتر میشه اما وضع دشمن چند برابر بهتر میشه.
حالا از توی حرفهای هم اینکه چطوری قالب کلی داستان رو مشخص کنیم، نیاز به جمع بندی داره.
مثلا می شه اینطوری بنویسیم که با پیدا شدن کتیبه آخر هر هفته موج بزرگی از ناتارها از طرف دشمن حمله می کنند و در عین حال در معبد اصلی باسمن ها جادویی فعال می شه که قدرت هر 8 کتیبه رو در اختیار باسمن ها قرار می ده
آره یه همچین چیزی. یعنی علاوه بر ناتارها، قدرت خودشون هست و یه مجیک اصلی که مثل مال ما مثلا هر 20، 30 سال یه بار میشه ازش استفاده کرد. که اونو فعال کردن ما هم مرغ دانا و شیروز رو فعال میکنیم.
ناتارها هم با اینکه مجیک هستن، خیلی هم مجیک نیستن که تو ذوق بزنه. کتیبه ها هم همینطور، چون خروجیشون سرباز و چون و چیزای ملموسه. ما هم جادوگرهامون مثلا اگه این فصل یه سال و نیم طول بکشه وسطای فصل آخر میشن 3 تا، یه کارایی میکنن اما باز خوب اونا خیلی زیادن و شکست میدن ما رو. مردان بی سرزمین و دلبان ها هم هر کاری از دستشون بر میاد میکنن، اما در کل مچیک هایی که تا الان درست کردیم عملا خروجی خیلی غیر معقولی ندارن و انسانی هستن که من ازش راضی هستم.
از همه شون استفاده میکنیم اما مغز متفکر و تعیین کننده جنگ انسانها هستن. حتی سمت باسمن ها هم باید کاری کنیم که مثلا ناتارها بدون فرمانده باسمن هیچ هستن و جزیی از سپاه اونا باشن فقط مرموز و مجیک هستن اما آخرش سربازن.
