شعر و شیدایی

                        

گل اگر از کمرش تا بخورد می شکند
یا اگر غصه ی خود را بخورد می شکند

همه زیبایی گل در گرو گلشن اوست
گل اگر چشم و نظرها بخورد می شکند

به نوازندگی باد خزان حساس است
گل اگر ساقه ی آن پا بخورد می شکند

گل لطیف است و ضعیف است و نحیف است و نحیف...
گل به آئینه هم حتی بخورد می شکند


وجه تشبیه قشنگی ست، گل آئینه بود
در جدل ها، بزند یا بخورد می شکند

نوشتم با غزلهایم تو را در گوشه ای تنها
چه خوب امشب رها کردی مرا در سیل این غمها

گلستان شد کویر دل از آن باران الطافت
چو مهتابی برای من در این تاریکی شبها

منم درگیر چشمان سیاه تو ، تو می دانی
مرا تنها مزار ای دل در این دنیای وانفسا

تو که هستی کنار من ، شود بیهوده این دنیا
نه از ظلمت نه از دشمن ندارم از کسی پروا

هـــــوای عاشقی دارم دلا تنهـــــا کنار تو
سری از هم سوا هستیم ،میان این همه سرها

منم گمگشته ای در کوچه های بی کسی جانا
مرا مگذار درمانده میان این همه درهـــــا

سلام ای عشق دیروزی،منم آن رفته از یادی
که روزی چشمهایم را،به دنیایی نمیدادی

سلام ای رفته از دستی،که میدانم نمی آیی
و میدانم برای من،امیدی رفته بر بادی

به خاطر داریَم آیا؟!به خاطر دارمت آری!
سلام ای باور پاکی،که از چشمم نیفتادی

اسیر عشق من بودی،زمانی...لحظه ای...روزی
رهایت کردم و گفتم:پرستویم تو آزادی!

نوشتی:بی تو میمیرم،خرابت میشوم عمری
کنون فردای دیروز است،ببین حالا چه آبادی!!

سکوتم را نکن باور،خودت هم خوب میدانی
که در اشعار من چیزی،شبیهِ داد و فریادی

حقیقت زهر تلخی بود،که آگاهانه نوشیدم
از این هم تلخ تر باشی،همان. شیرینِ فرهادی


رها



نفسم باش مرا چون تو کسی نیست عزیز
شهر خالی ست مرا همنفسی نیست عزیز

حافظ از حال من سوخته آگاه تر است
زده ام فالی و فریاد رسی نیست عزیز

نیست حتا پر و بالی که به سویت بپرم
آسمان بی تو مرا جز قفسی نیست عزیز

کیمیایی و من خسته مسی ناچیزم
به سر کوی توام دسترسی نیست عزیز

قلب بیمار مرا عشق شما درمان است
غیر آغوش تو دل را هوسی نیست عزیز

تو بر نمی گردی...
وَ این غمگین ترین شعر جهان است!
که ترجمه نمی شود ؛

یعنی تو را
به هیچ زبانی
نمی توان برگرداند؟!

#مینا_آقازاده

می گفت ..
اگر دوستم داری ثابت کن
قسم بخور .
چشم هایش را بوسیدم و گفتم
به همین برکت قسم ..

بی تو،
عَطارترین شاعِرِ این شَهر گُریخت.!!
وَ اَز آن لَحظهٔ غَمگین،
هَمه جا بارانی است.!
گفتم آرام شَوَم
باز کُنم قرآن را..
دیدم اِی داد..
اَلف..لامِ،خُدا بارانی است.!
چَتر بَردار،
اَز آغازِ غَزَل تا آخَر..
اوّل و آخَرِ هَر قِصهٔ ما،
بارانی است.!

دگر از قافيه افتاد،،،،

غزلهاي دلم،،،

و شكست از غم غربت ،،،،،

قد و بالاي دلم ،،،

دل من،،،،

گوشه نشين گذر چشم تو بود،،،

گذر از كوچه ي ديگر

نكند،،،،،
پاي دلم.

بر نگاهِ گرمت ار آویز می دیدی مرا
از نیازِ سینه ات لبریز می دیدی مرا

حیف اما در هوایِ دیگران پَر می زدی
گاه گاهی هم به چشمت، ریز می دیدی مرا

من برای تو دلم را بی مهابا سوختم
تو بهاری بودی و پاییز می دیدی مرا

بر زمین افتاده بودم اندکی آن دورتر
گر که میگفتت کسی برخیز، می دیدی مرا

هر چه میشد ریختم در پایت ای نامهربان
تو ولیکن همچنان، ناچیز می دیدی مرا

من پُر از شوقِ تو بودم تا دمِ پرواز خویش
تو ولی انگار در پرهیز می دیدی مرا

عاشقت بودم ولی تو بیمِ غارت داشتی
خسرو ات بودم ولی چنگیز می دیدی مرا

من فقط مهرِ تو را همواره در دل داشتم
کاش در عشقت، تو حاصلخیز می دیدی مرا

عالَمی را دیدی و آیا چه میشد بی وفا
در میانِ عاشقانت، نیز می دیدی مرا

ذره ای گر مهربان بودی تو با این بی نوا
قدرِ صد دلداده شورانگیز می دیدی مرا

بی جهت من دلخوشم، چون تو یقیناً در دلت
بس بگویی کاشکی اصلاً نمی دیدی مرا

دست و پا گم كرده ي كوي تمناي توام
با دو چشم آرزو مست تماشای توام
🌸
وصف گلزار جمالت دامن از دستم ربود
همچنان آیینه گلچین سراپای توام
🌸
مژده دیدار دارم با نگاه اشتیاق
از نسیم و سبزه ی نورسته جویای توام
🌸
با همه لب تشنگان وادی عشق و جنون
در امید جرعه ای از شهد مینای توام
🌸
مهلتی خواهم که مژگان بر جمالت وا کنم
از اجل منت کش امروز و فردای توام
🌸
از خیال کشتنم مگذر که در میدان عشق
صید بسمل کشته ی افتاده در پای توام
🌸
گرچه میدانم که می آیی و میپرسی مرا
در شمار عاشقان ناشکیبای توام
🌸
رخوت ساحل نشینی شور عصیانم فزود
ناز طوفانت کشم،مشتاق دریای توام
🌸
راه و رسم دلبران دانی و میداند حمید
در جهان دلبری قانع به ایمان توام

#حميد_سبزواوي 

از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای
آرام جان و مونس قلب رمیده‌ای

از دامن تو دست ندارند عاشقان
پیراهن صبوری ایشان دریده‌ای

از چشم بخت خویش مبادت گزند از آنک
در دلبری به غایت خوبی رسیده‌ای

منعم مکن ز عشق وی ای مفتی زمان
معذور دارمت که تو او را ندیده‌ای

آن سرزنش که کرد تو را دوست حافظا
بیش از گلیم خویش مگر پا کشیده‌ای

یک نفرگوشه ی محرابِ دلم زندانی ست
به خیالش که درآن جا خبر از مهمانی ست

دُزد ِناشی ست به کاهی ، دلِ خود خوش کرده
بینوا هیچ نداند که خودش قربانی ست

گفتمش ؛ دست بکش ازمن ، برو
ظاهرم گرچه خوشست ، باطنِ من بارانی ست

حرف هایم ، همه راسهل گرفت ونَشِنید
باخودش گفته که این شب زده رادرمانی ست

من به صدگونه زبان گفتمش ای دیوانه
فکر کردی که مُداوا به همین آسانی ست؟

خنده زد برمن و بر کُنجِ دلم تکیه نمود
گفت آخر شبِ یلدایِ تو را پایانی ست

در دل و جان خانه کردی عاقبت
هر دو را دیوانه کردی عاقبت

ای ز عشقت عالمی ویران شده
قصد این ویرانه کردی عاقبت

من تو را مشغول می‌کردم دلا
یاد آن افسانه کردی عاقبت

دانه‌ای بیچاره بودم زیر خاک
دانه را دردانه کردی عاقبت


#مولانا

مانند يک بهار…. مانند يک عبور….
از راه ميرسي و مرا تازه ميکني.
همراه تو هزار عشق از راه ميرسد
همراه تو بهار…
بردشت خشک سينه من سبز ميشود.
وقتي تو ميرسي…. در کوچه هاي خلوت و تاريک قلب من … مهتاب ميدمد…
وقتي تو ميرسي…
اي آرزوي گم شده بغض هاي من…
من نيز با تو به عشق ميرسم…

تو نیستی و من
تا جنون
تا مرزِ نبودن
تا رها شدن از هر چه که رنگ هوشیار ی دارد
تا سقوط
تنها یک قدم فاصله دارم
تو نیستی و من
دلگیر از کسانی که بی خبر می میرند
بی خبر می میرم
مثلِ غریبی که دل به هیچ آشنائی ندارد
با خودم به هم می زنم
مثلِ مسافری که یقینی به رسیدن ندارد
فاتحه ی هر چیزِ آبادی را خوانده ام
تو نیستی و من
به هوایِ تو
سر می زنم به تک تکِ مسافر خانه های این شهر
احساس می کنم
همه غریبه ها بویی از تو دارند!
...
راحت ترین راه را تو انتخاب کردی:
نبودن ...
کوتاهترین راه را من:
جنون... .



"نیکی فیروزکوهی"

🌿

دل که گرفت دیگر گرفت...

چه فرقی میکند وسعتش چقدر باشد...

حالا بگو به اندازه ی آسمان زمین دریا...

دل که گرفته باشد انتظار یک وجب جا بیشتر را ندارد...

میپرسید کجا؟...قلب معشوق...

باز فرقی ندارد که چه هست عشق به همه چیز...

بعضی وقت ها خاطره ها دلتنگمان میکنند...

بعضی وقت ها دل بی دلیل میگیرد...

هر چه که هست خدا به خیر کند آخرش را...🌹

صدای شکستنت را هیچ کس نمی شنود.
اینجا آدم هایش ناشنوایند....
اینجا به جرم شکستن
زیر پا می گذارندت...
بنویس ,درد هایت را, غم هایت را ........
بنویس .
وجدان تقدیر همیشه
خواب است....بدرد نمی آید.....
اینجا فقط کلمات بیدارند.....
واژه ها عاشق اند....
بنویس از دلت.....
تا واژه ها عاشقانه زخم هایت را مرحم شوند.
نترس.......
وفای نوشته ها بیشتر از آدم هاست...

«مرا خیالِ تو، خود بی خیالِ عالم کرد»
همـان خیال تو ما را دچـار این غم کرد

هزار بوسه برایم به ارمغان آرند
به چشم مستِ تو کی آن ارادتم کم کرد

چه "بارها "که نهادی به فتنه بر دوشم
تو شاد رفته و این بار ، پشتِ ما خم کرد

به حیرتم که حوای دلم هوایی شد
بَری زِ عالم و آدم، هوای آدم کرد!!

به عنکبوتِ نیازش، مبر دلی طارق
دلم ببُرده و دیدم که پُر ز ماتم کرد

#طارق_خراسانی

دل من بردی و گفتی که خودت دل دادی!

برو جانا تو که در دلبریت استادی!

صنم ای جان که نداری دگر از من یادی

تو مرا یاد کنی یا نکنی در یادی!

ﺑﺎﻍ ﺍﮔﺮ ﻣﺘﺮﻭﻛﻪ ﺷﺪ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﭼﻜﺎﺭ
ﻗﻠﺐ ﺑﺸﻜﺴﺘﻪ ﺩﮔﺮ ﺗﻴﻤﺎﺭ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﭼﻜﺎﺭ
ﺍﺯ ﮔﻞِ ﺳﺮﺥِ ﻣﻌﻄﺮ ﺭﻧﺞ ﭼﻴﺪﻥ ﻣﻲ ﺑﺮﻧﺪ
ﮔﻞ ﺍﮔﺮ ﺧﺮﺯﻫﺮﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺧﺎﺭ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﭼﻜﺎﺭ
ﻣﺎﻫﻲ ﻋﺸﻖ ﻣﺮﺍ ﺩﺭﻳﺎ ﻫﻮﺍﻳﻲ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﺗُﻨﮓ ﺧﺎﻟﻲ ، ﺁﻩِ ﺑﻮﺗﻴﻤﺎﺭ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﭼﻜﺎﺭ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﻡ ﻋﺎﺷﻘﻲ ﻓﺮﻫﺎﺩ ﺑﺎ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺧﻮﺵ ﺍﺳﺖ
ﺍﻭ ﺭﻃﺐ ﺍﺯ ﺩﻛﻪ ﻱ ﺗﻤﺎﺭ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﭼﻜﺎﺭ
ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻱ ﻗﻠﺒﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﺳﻴﻨﻪ ﻱ ﻫﻢ ﻣﻲ ﻃﭙﻴﺪ
ﺧﻮﺑﺮﻭﻱ ﺑﻲ ﻭﻓﺎ ﻏﻤﺨﻮﺍﺭ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﭼﻜﺎﺭ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﺶ ﺭﺍ ﺑﺪﺳﺖ ﺑﺎﺩ ﺭﺍﻫﻲ ﻣﻴﻜﻨﻢ
ﻫﺮﻛﺴﻲ ﺷﺪ ﺑﺎ ﺭﻗﻴﺒﺎﻥ ﻳﺎﺭ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﭼﻜﺎﺭ