شعر و شیدایی

                        

با چه برگی حکم دل کردی، که آسش دست ماست
برگ های سر، پیاپی آمد و پیوست ماست
شاه و بی بی هم رسید و بعد از آن سرباز نیز
شهر دل با مردمانش، سرخوش و سرمست ماست
بی گمان، ؛ کت؛ می شوی این دست، یعنی سه به هیچ
حاکم ناشی! ندانستی که دل ، همدست ماست
برگ ها را بر بزن ، از نو ورق را پخش کن
باز هم تیر و کمان دل ، به زیر شست ماست

هر چند که آدم ، ... بجز از آه و دمی نیست
یک دم ز تو ، یک آه ز من ... چیز کمی نیست !

من را به تماشای گل و غنچه ... چه حاجت ؟
گلخانه ی دل را ، که بجز تو ... صنمی نیست

بشمار ، برای تو نفس می کشم ای عشق ،
بشمار ... که این یک دم آخر ... رقمی نیست

مشعوفم و مجنونم و ... مدهوشم و مستم
دلخونم و مفتونم و ... نای قدمی نیست

در مکتب ما "عشق" ، کمال است و نیازی ...
بر اشهد و سوگند و نماز و قسمی نیست

همراه شو با قلبم و ... غم های جهان را
بسپار به من ، نو گل زیبا ... که غمی نیست

یک دم بنشین ، ... آه نکش ! ... خنده برآور !
هر چند که آدم ، ... بجز از آه و دمی نیست

سخت است دلم پیش تو باشد تو نباشی
احساس غزل خوان تو باشد تو نباشی

سخت است که محدوده ی ممنوع خیالم
جولان گه افکار تو باشد تو نباشی

تحریم بدی شامل حالم شود آنروز
فکرم همه آغوش تو باشد تو نباشی

دریای نمک پر شد و سخت است برایم
هر لحظه دلم شور تو باشد تو نباشی

میترسم از این بال که در لحظه ی پرواز
زنجیر به رویای تو باشد تو نباشی

تو چه کردی که شدم عاشق دلداده ی تو
گشته ام مست و خراباتی میخانه ی تو

چه نمودی که برفت از بدنم روح و روان
تو بسان شمعی و من سوخته پروانه ی تو

تو چه داشتی به روح و رخ افسونگر خود
که به یک لحظه نظر دل شده دیوانه ی تو

گر چه دیدم هزاران زشت و زیبا به عمر
منظر روی تو کرد مستم و مستانه ی تو

عاشقان در ره معشوق جامه را چاک دهند
جان کنم من فدای رخ یکدانه ی تو .....

یاد بگیر و یادت نره...


چه دلمون بخواد چه نخواد،
خدا یه وقتایی
دلش نمیخواد
ما چیزی که دلمون میخواد رو
داشته باشیم...💚

-هیچوقت خودتو
صد در صد خرج کسی نکن.💚


"دوستت دارم"
حرف ساده ایست،
هم گفتنش آسان است،
هم شنیدنش...💚

اما...
فهمش ساده ترین
دشوار دنیاست.💚


-هرجا دلت شکست،
خودت تیکه هاشو جمع کن.
تا هر کسی منت دستای
زخمیشو سرت نذاره...💚


-تنهاییت را پیش فروش نکن.
فصلش که برسد،
به قیمت میخرند...💚


-بعضی وقتا باید بد باشی
تا بفهمن خوب بودن،
وظیفه نیست...💚


-حرف دلتو بزنی،
دلشو میزنی.پس هیس...💚


-هرگز برای چیزی که
تقدیر تو نیست
اصرار مورز که پایانش
درماندگیست...💚


-این خیلی مهمه که
وقتی از زندگی کسی
رد میشی،
رد پای قشنگی از خودت
به یادگار بذاری...💚


و...
عزیزی میگفت:

همیشه آنقدر خوب باش که
بزرگترین تنبیه تو
برای دیگران،
گرفتن خودت از آنها باشد.💚

.یک نگاهم که کنی میمیرم

ملک الموت شدی ماشاالله...


میدهم جان و خیالت هم نیست

تو هم عاشق بشوی ان شاالله...

شعری بخوان که خلوتمان را تکان دهد
سازی بزن که بوی صدای "بنان" دهد

باران گرفته است و هوا نامساعد است
سقفی بجوی تا تو و من را امان دهد

حالی نمانده است برایم ، محال نیست
شاعر در این حوالی ِ ناجور جان دهد

چیزی نمانده است که بیچاره مادرم
در پای شعر و شاعری ِ من جوان دهد

آتش بیار ِ معرکه سودابه ی غم است
تا پاکی ِ سیاوش ِ دل را نشان دهد

آتش ولی موافق فردوسی است که
باید به عشق بیشتر از این زمان دهد

چیزی بگو که درد ِ دل ِ من نگفتنی ست
حرفی بزن که پای غزل را توان دهد

یک بار نه صد بار نه هر بار نفهمید
انگار نه انگار...نه! انگار نفهمید

فریاد زدم،داد زدم،دوستتان دا...
یک عمر به در گفتم و دیوار نفهمید

با من بمان که ساحل آرامشم تویی
آنکس که در مجاورتش سرخوشم تویی

این روزها زیاد به خود گیر می دهم
وقتی که روز و شب همه خواهشم تویی

شب ها میان ثانیه ها راه می روم
با وهم اینکه آن طرف بالشم تویی

میخواهمت چنان که خدایان الهه را
بر فرق من قدم بگذار, آتشم تویی

از مرز خوب و بد بتو پیغام میدهم
چون راه حل ردشدن از چالشم تویی

در جنگ عقل و دل تو برایم غنیمتی
هرگز اسیر دل نشود؛ ارتشم تویی

تا صلح در میانه جان مستقر شود
تنها هدف که نقشه آن میکشم تویی

عمریست رفته از من و چیزی نمانده است
تنها بهانه ای که نفس می کشم تویی

یاد تو کنم دلم به فریاد آید

نام تو برم عمر شده یاد آید

هرگه که مرا حدیث تو یاد آید

با من در و دیوار به فریاد آید....



#ابوسعید_ابوالخیر

از همه عالم فراری گشته ام اما چه سود


یک نفر دارد مرا از دور عاشق میکند

داغ بر دست نهادم كه دگر دل ندهم
رشته ى عمر به هر وعده ى باطل ندهم

گفته بودم كه اگر دلبر شيرين ديدم
دل به فرهاد ولى خسرو بيدل ندهم

گر به سر منزل توفيق رسيديم كه هيچ
ور نه اميد به اين سوخته منزل ندهم

كاروان ، راهزنان را به اسارت بردند
جان شيرين بستانند كه محمل ندهم

توبه كردم كه اگر ساقى ميخانه شوم
ساغر از مى بدهم، زهر هلاهل ندهم

آب بسيار زُلال است و رخش همچون ماه
دل به دريا ندهم سنگ به ساحل ندهم

قتل نفس است اگر وارد احساس شويم
دل بى درد به هر رهزن و قاتل ندهم

نشود فاضل و ناصح پسر رند و جوان
گوش خود را به پسر خوانده ى فاضل ندهم

#مهدى_خداپرست

سختی ولی سنجیدنت را دوست دارم
فلسفه ای فهمیدنت را دوست دارم

آرامشی، مثلِ هوایِ بعدِ باران
حسِ خوشِ بوییدنت را دوست دارم

گاهی شبیه انتهایِ تلخِ سیگار
تلخی ولی بوسیدنت را دوست دارم

مغرور و سنگینی ولی با لحن شیرین
من را "شما" نامیدَنت را دوست دارم

صدبار گفتم دوستت دارم ولی تو...
حتی همین نشنیدنت را دوست دارم

گاهی بپرس از دوستانت حال من را
گاهی همین پرسیدنت را دوست دارم

حاشا
که به عالم
از تو
خوش تر یاری ست
یا
خوب تراز
دیدن
رویت
کاری هست...




مولانا

میخواهم و میخواستمت تا نفسم بود
میسوختم از حسرتو و عشق تو بسم بود

عشق تو بسم بود که این شعله بیدار
روشنگر شبهای بلند قفسم بود

آن بخت گریزنده دمی آمد و بگذشت
غم بود که پیوسته نفس در نفسم بود

دست من و آغوش! تو هیهات که یک عمر
تنها نفسی با تو نشستن هوسم بود

بالله که جز یاد تو گر هیچ کسم هست
حاشا که بجز عشق تو گر هیچ کسم بود

لب بسته و پر سوخته از پیش تو رفتم
رفتی، بخدا گر هوسم بود بسم بود

فریدون مشیری

جایی نرو! بچرخ فقط در مدار من!
ای ماه! ای ستاره ی دنباله دار من

باید جهان و نظم قدیمش عوض شود
هر کار می کنم که تو باشی کنار من

دادم عنان زندگی ام را به عشق تو
از اختیار عقل گذاشته است کار من

چون سنگ کوچکی ته یک رودخانه ام
اینگونه است در غم تو روزگار من

حالا بیا و مثل نسیمی عبور کن
از گیسوان مضطرب بی قرار من

حالابیا و ساده ترین حرف را بزن
پایان بده به سخت ترین انتظار من

پروانه شدم ، بال زدم ، سوخت دو بالم
ديوانه شدم ، داد زدم ، واي به حالم ...

بيخود شدم از خويش و از اين گردش ايام
نوميد و سر افكنده از اين طالع و فرجام !!

مستانه شدم ، باده زدم گاه به گاهي
دل خسته ز مي ، باز شدم غرق تباهي

خنديدم و گفتم شود از باده حذر كرد !! ؟
از كوچه مستان به چنين حال گذر كرد !

حال اين منم و حال من و سوخته بالي
ديوانه و بيخود شده اي ، رو به زوالي ..

نوميدي و مستي ، به چنين درد دچاري
دل خسته اي و خنده كنان ، باز خماري !!

اينبار بسازم به همين بي پر و بالي
عاشق شوم و عشق رسانم به كمالي...

با قلم موی خیالت یادگاری میکشم
یک قفس بی پنجره با یک قناری میکشم

بی تو باران می شود این بغض های لعنتی
پشت پلکم انتظارت را بهاری

میکشم

لاله یِ لبهایِ تو گل بوسه را جان می دهد
بوسه ها را لب به لب سرخه اناری میکشم

نیستی از من ولی انگار چیزی کم شده
مثل ساعت لحظه ها را بی قراری میکشم

گفته بودی می روم اما کسی باور نکرد
سالهاست من بعد تو چشم انتظاری میکشم

آسمان بی ماه مانده تا تو برگردی شبی
پشت پایت آب را بی اختیاری میکشم

یاد تو هر شب قلم مو را به دستم می دهد
با قلم موی خیالت یادگاری میکشم..

اجازه هست به لوح دلت قلم بزنم
برای یکدفه حرف از ته دلم بزنم

اجازه هست بگویم که دوستت دارم
و پیش چشم تو اینجا کمی قدم بزنم

اجازه هست که در سایه تو بنشینم
به قول مردم ده زیر سایه دم بزنم

شمارش نفست را به گوش من بسپار
اجازه هست که موی تورا به هم بزنم

اجازه هست تورا سخت در بغل گیرم
رها شوم ز خودم بال در عدم بزنم

اجازه هست صدایت کنم تورا عشقم
به پشتوانه تو آتشی به غم بزنم
سید_مهدی_موسوی

از تو که مینویسم

تمام جاده ها بارانی میشوند.

میترسم بیایی

راه بسته باشد

برگردی

ما شاعر ها،

همیشه دغدغه ی بن بست داشتیم.

الهه_زارعی