شعر و شیدایی

                        

آمدی باز به خوابم که درآری پدرم

زندگی هرچه نیاورده بیاری به سرم

دست بردار از این شاعر بیچاره برو

نه فقط امشب وفردا شب و...یکباره برو

🙈🙈

لمس تن تو

شهوت است و گناه

حتی اگر خدا عقدمان را ببندد...

داغی لبت جهنم من است

حتی اگر فرشتگان سرود نیکبختی بخوانند...

براى خوشبخت شدن با يك مرد كافى ست او را باور كنى، حتى اگر دوستَش هم نداشته باشى

و براى خوشبخت شدن با يك زن كافى ست او را دوست داشته باشى،حتّى اگر باورش نداشتن باشى...

گفتم منم اهل خطا،
گفتی که بخشیدم، بیا
گفتم شکستم توبه ها،
گفتی که بخشیدم، بیا
گفتم که ای ستار من،
ای حضرت غفار من ؛؛؛ من برخودم کردم جفا،
گفتی که بخشیدم، بیا ؛؛؛
گفتم ز خوبی خالی ام،
من دانه ای پوشالی ام ؛؛؛
بنگر تهی دستم خدا،
گفتی که بخشیدم، بیا؛؛؛
گفتم که احوالم بد است،
از بس گناهم بی حد است ؛؛؛
بخشیده ای این بنده را؟!
گفتی که بخشیدم، بیا ؛؛؛
گفتم که نفسم سرکش است،
جایم درون آتش است ؛
اغفرلنا، اغفرلنا، اغفرلنا، گفتی که بخشیدم، بیا؛

کسی برایم قهوه بریزد

کسی که فال مرا می داند

کسی که حال مرا می فهمد

و قصه بگوید برایم

هزار و یک بار

تا از سرم بپرد این خواب

که هزار سال است نمی گذارد

تو را برای یک بار هم که شده ببینم

#کامران_رسول_زاده

گفتا که میبوسم تورا, گفتم تمنا میکنم
گفتا اگر بیند کسی, گفتم که حاشا میکنم

گفتا ز بخت بد اگر, ناگه رقیب آید ز در
گفتم که با افسونگری, او را ز سر وا میکنم

گفتا که تلخی های می گر ناگوار افتد مرا
گفتم که با نوش لبم, آنرا گوارا میکنم

گفتا چه میبینی بگو, در چشم چون آیینه ام
گفتم که من خود را در آن عریان تماشا میکنم

گفتا که از بی طاقتی دل قصد یغما میکند
گفتم که با یغماگران باری مدارا میکنم

گفتا که پیوند تو را با نقد هستی میخرم
گفتم که ارزانتر از این من با تو سودا میکنم

گفتا اگر ازکوی خود روزی تو را گفتم برو
گفتم که صدسال دگر امروز و فردا میکنم

هوا بد است...
تو با کدام باد می‌روی؟!
چه ابر تیره‌ای گرفته سینه‌ی تو را
که با هزار سال بارش شبانه روز هم
دل تو وا نمی‌شود!!

#هوشنگ_ابتهاج

ﺍﯼ ﺧﺪﺍ ﯾﺎﺭ ﻣﻦ ﺁﻧﺠﺎﺳﺖ ، ﺣﻮﺍﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ؛
ﺍﻭ ﻧﺸﺎﻥ ﮐﺮﺩﻩ ﯼ ﺍﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ، ﺣﻮﺍﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ !…
ﯾﺎﺭ ﻣﻦ ﻣﻮﯼِ ﺳﺮﺵ ، ﻗﯿﻤﺖ ﺻﺪ شیرین ﺍﺳﺖ؛
ﻗﺼﻪ ﺍﺵ ﻗﺼﻪ ﯼ ﻓﺮﺩﺍﺳﺖ ، ﺣﻮﺍﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ !…
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺪﺟﻮﺭ ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮕﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﮔﺸﺘﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺷﺎﻩ ﻏﺰﻝ ﻫﺎﺳﺖ ، ﺣﻮﺍﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ !…
ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﻧﮑﻨﺪ ، ﯾﺎ ﻧﺨﺮﺩ ﺣﺮﻑ ﻣﺮﺍ ...
ﻫﺮﭼﻪ ﻫﺴﺖ ﺑﯿﻦِ ﺧﻮﺩ ﻣﺎﺳﺖ ،ﺣﻮﺍﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ !
ﻫﻤﻪ ﯼ ﺩﻟﺨﻮﺷﯽ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻡ، ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻭﺳﺖ؛
ﺑﺮﻭﺩ، ﺁﺧﺮﺩﻧﯿﺎﺳﺖ ! ﺣﻮﺍﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ !…
ﻧﮕﺬﺍﺭﯼ ﺍﺣﺪﯼ ﺗﯿﺸﻪ ﺑﺮﻭﯾﺶ ﺑﺰﻧﺪ !
ﺷﯿﺸﻪ ﯼ ﻋﻤﺮ ﻣﻦ ﺁﻧﺠﺎﺳﺖ، ﺣﻮﺍﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ

دوستت دارم عزیزم این فقط آمار نیست
قصد لذت جویی از آن زلف پر آزار نیست

دوستت دارم الهی من فدای چشم تو
چشم زیبایت گمانم در پی اصرار نیست

دوستت دارم عزیزم در غزل یا بی غزل
عاشق روی تو بودن قابل انکار نیست

دوستت دارم عزیزم شعر هم فهمیده است
اینکه چندین مرتبه گفتم بلا تکرار نیست

عاشقم حتی خدا فهمیده بی تو مرده ام
نیستم شاعر وگرنه توبه کردن عار نیست

گفته بودی که مرا ...اما نگاهت فرق داشت
میبری دل را ولی این جمله ها دشوار نیست

حال عرفان با شما خوب و بدون تو بد است
تو شدن یا از شما بودن که بی مقدار نیست

دوستت دارم عزیزم شعر پایانش خوش است
دوستت دارم اگر چه چشم تو بیدار نیست
#

هر کى ميگه عاشق وبيقرارتم,... دروغه
هرلحظه با گريه در انتظارتم,...دروغه

هرکى ميگه رفيقتم, دشمنه جونه,
پيمونه ى محبتش ساغر خونه,

هرکى ميگه اسير اون نگاهتم,...دروغه
تو لحظه هاى خستگى پناهتم,..دروغه

هرکى براى گريه ,شونه هاش پناهه..!
رخش چو روز روشنه,دلش سياهه,

رنج پياپى مکش اى مهربون,..
مست دقايق مشو اى بى نشون,
قدر دل غم زده ات را بدون,

دست ارادت مده با هرکسى,..
عطر گل ياس ندارد خسى,..
آخر قصه به کجا مى رسی؟؟؟؟

انقدرعشقت بہ جانم ریشہ کرد

انقدرمہرت دراین دل خانہ کرد

اخرش عشقت مرادیوانہ کرد

من بدون توشوم بےمحتوا

بےتوپرچم فانےوسربہ ھوا

خدایا
دیشب خواستم بابت هر گناهی که کرده ام شمعی روشن کنم...
سوختنش را ببینم و جهنم را یادآور شوم...
اما گناهانم آنقدر زیاد بود، که ترسیدم دنیا را به آتش بکشم!
خدایا...!!!
بابت هر شبی که بی شکر سر بر بالین گذاشتم
بابت هر صبحی که بی سلام تو آغاز کردم
بابت لحظات شادی که به یادت نبودم
بابت هر دلی که شکستم
بابت هر گره که به دست تو باز شد و و من به شانس نسبت دادم
بابت هر گره که به دستم کور شد وتو را مقصر دانستم:
مرا ببخش...

خـدایا :
منم منم هایم را نبیـن ....
خودت خوب می دانی

"من بی تو هیچـــم

ذوقی چنان ندارد بی دوست زندگانی
دودم به سر برآمد زین آتش نهانی

سعدی

بگذاشتی‌ام
غم تو نگذاشت مرا...

حقّا که غمت از تو وفادارتر است!!


مولانا

زندگی یعنی محبت داشتن
بار غم ازدوش هم برداشتن
زندگی یعنی رفاقت معرفت
اینکه باشی همسفربی قیدوشرط
زندگی یعنی نگاهی بی قرار
بهرتسکین گفتن طاقت بیار!
زندگی یعنی گذرازخاطره
دیدن باران عشق ازپنجره
زندگی لبخند تلخ پیرمرد
کودکان کاراما مرد مرد
زندگی دستان زبر یک پدر
مادری چشم انتطاروکوه درد
زندگی یعنی خیانت،اشک وآه
اینکه نادم باشی ازیک اشتباه
ازبرایم زندگی این صحنه هاست
خالق این صحنه هاتنهاخداست
مادر این گردون فقط بازیگریم
زندگی را گربه نیکی بنگریم
نقش هرکس را چه زیبا ساخته
مهربازی دردلش انداخته
کاش هرکس نقش خودگیردبه دست
کاش میشددل به بازی هانبست

. . فال می خواهم بگیرم....
می شود نیت کنی؟
می شود با این غزل
احساس سنخیت کنی؟

کاش شاعر می شدم....
مضمون شعرم می شدی
قوه ی شعر مرا....
درگیر فعلیت کنی....

منطق لب های تو....
شد علت اشعار من....
می شود با بوسه ای.....
اثبات علیت کنی....

طبع من گرم است
عشق من ندارد حد و مرز....
تو زرنگی...
می شود آن را مدیریت کنی؟

شعر من....
بی تو اهمیت ندارد نازنین...
یک نظر کن...
تا غزل را پر اهمیت کنی....

عذر می خواهم....
حواسم چند بیتی پرت شد....
فال می گیرم دوباره
می شود نیت کنی؟...



گفتم به می عشقت کردی تو گرفتارم

گفتی تو شدی شیدا اما ز تو بیزارم

گفتم که سپردم دل بر زلف تو میدانی؟

گفتی که خمش بنشین هرگز نشوی یارم

گفتم ز دو عالم من داغ تو به دل دارم

گفتی برو از پیشم دیگر مکن آزارم

گفتم چه به سر داری بردار از آن پرده

گفتی نشوی محرم پنهان کنم اسرارم

گفتم به که گویم من غم های درونم را

گفتی که برو با تو هرگز نبود کارم

گفتم ز کوی تو امید کرم دارم

گفتی که نبینی آن بر جان تو رحم آرم

گفتم که نگاهم کن شاید که شوم آرام

گفتی برو ای عاشق نفرت ز تو من دارم

"گويند که درويش همان عاشق مست است
خود گفته به ميخانه فقط باده پرست است
من رفتم و ديدم که درآن خانه خراب است
گاهي به سجودست و گهي باده شکست است
گفتم که مگر يار نديدي به شبستان
دلدارهمان نيست که از دام برست است ؟
اينجا که به جز ساغر و ساقي نتوان ديد
گفتا که مرا يارهمان جام به دست است
ما در پي هر يار نگرديم به هرجاي
معشوق من آن باده و آن جام الست است
در رقص سمائيم چو از خويش در آئيم
ياهو بزند آنکه ز هر دام بجست است

بگذار طوفان بگیرد
از هیچ باکم نیست
بگذار به بی مرزی دچار شویم
به خطر کردن ها
به دل شیر زدن ها
این روال باعث مردگی است
این یکنواختی
ریشه می خشکاند
بگذار ببارد از در و دیوار
هر چه که می خواهد روزگار
تاب می آوریم
قلندرانه...
بعد از آرامشی که تمام خواهد شد
دستهایم را بگیر و
از طوفان ردم کن
کمی بی مرزی به تن هامان بدهکاریم

دل نمي بندي ولي دل راچه آسان ميبري
تيرمژگان ميزني ازديده وجان ميبري
ازميان دفتر گلهاي شعر باغ عشق
عاشقي راپشت چشمانت گروگان ميبري
درسکوتي عاشقانه زيرچين زلف خود
چهره ازچشم من بيچاره پنهان ميبري
اي که برگيسوي تودل بسته ام بامن بگو
ازکنارمن چراگيسوپريشان ميبري
تاج سوسن سرنهاده باحريري ازنسيم
دست نسرين راگرفته زيرباران ميبري
پا به پايت آمدم اي هم سفرآيامرا
باخودت تاانتهاي خط پايان ميبري