شعر و شیدایی

                        

قلم بنویس دردم را, که در دل دردها دارم

قلم بنویس ازحالم, که امشب غصه هادارم

قلم بنویس ازعمرم, که عمری خون دل خوردم

قلم ای کاش چون زادم, همان دم نیز میمردم

قلم بنویس از هجران و از هجر فراق یار

قلم بنویس درد دل, چو دارم درد دل بسیار...!
☄امير حميدي☄

اهل شعرم... اهل تنهایی و درد...
پیشه ام فریاد است!! کاسبم... کاسب دل...
صادراتم شادی... وارداتم غم ودرد...
دوستانی دارم سردتر از سردی برف...
گاه گاهی یخشان میشکند...
گاه گاهی دلشان می سوزد... ولی از روی ترحم...
سر زمینی دارم مردمانش همه دوست. ولی از روی ریا...
خنده ام می گیرد!!!
دلشان مرده ولی، لبشان خندان است...
گله از اهل تماشا دارم... گله از این همه حاشا دارم...
خنده ام می گیرد!!!
من خودم اهل تماشا هستم...
گاه گاهی دلی میسازم، میفروشم به شما...
تا به آواز صداقت که در آن زندانیست دل بی مهر شما تازه شود...
چه خیالی... چه خیالی...
خوب میدانم دلتان بی مهر است...

دلتنگی ام را از غزل؛ این یار دیرینم بپرسید
از هم سپار ِ لحظه های تلخ و شیرینم بپرسید

این خنده های بی خودی را بر لبم جدی مگیرید
حال ِ مرا از واژه های شعر غمگینم بپرسید

من خود نمی دانم... شما درد ِ مگوی سال ها را
از او که عاجز مانده در یک لحظه تسکینم بپرسید

من زنده ام... اما خود این نادیده را باور ندارم
از هرکه این ناباوری را کرده تلقینم بپرسید

باور ندارم از خود این تسلیم ِ بی چون و چرا را
از زندگی، از هرچه می خواند به تمکینم بپرسید

یک مرغ دیگر کم شد از این فوج ِ بی پرواز و آواز
دیگر مرا از پنجۀ خونین ِ شاهینم بپرسید

عشق یعنی انقلاب چشم تو
نازها و عشوه ها و خشم تو

عشق یعنی جنگ باد و دست من
رقص زلف تو به ساز مست من

عشق یعنی آتش لبهای تو
لب گرفتن از لب صهبای تو

عشق یعنی بیقراریهای نی
شور ساز و ساغر و مینای می

عشق یعنی زخمه بر دریای خون
دل سپردن تا به سر حدّ جنون

عشق یعنی بندگی ، آوارگی
مشق شبهای تو با دلداگی

عشق یعنی جان به کف دیوانه وار
تا نهایت اشک و آه و انتظار
💞🎄💞🎄💞🎄💞🎄

من از عهد آدم تو را دوست دارم
از آغاز عالم تو را دوست دارم

چه شبها من و آسمان تا دم صبح
سرودیم نم نم: تو را دوست دارم

نه خطی، نه خالی! نه خواب و خیالی!
من ای حس مبهم تو را دوست دارم

سلامی صمیمی تر از غم ندیدم
به اندازه ی غم تو را دوست دارم

بیا تا صدا از دل سنگ خیزد
بگوییم با هم: تو را دوست دارم

جهان یک دهان شد هم آواز با ما:
تو را دوست دارم، تو را دوست دارم

گفتمش گرمی آغوش تو غوغا دارد
گفت فریاد نگاهم همه را وا دارد

گفتمش باغ نگاه تو هوس انگیز است
گفت هم شهد لبم موج تمنا دارد

گفتمش واژه شیرین وفا ، افسانه
گفت هرعشوه فروشی غم فردا دارد

گفتمش مزرعه عشق بسی رنگین است
گفت هنگامه بی تو چه تماشا دارد

گفتمش رنگ افق چیست بهنگام سحر
گفت از سرخی شرمنده نشانها دارد

گفتمش راز صف آرایی انجم به سما
گفت پرونده آن معرکه شیدا دارد

گفتمش عطر نفسهای تو دل انگیز است
گفت انگیزه هر وسوسه دنیا دارد

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿


مینویسم تا بخوانی با دو چشم منتظر
دلبرم باز این دلم،چندیست بی تابت شده

گرچه دوری از برم اما بدان «دنیای» من
هر دو چشمم منتظر،فرش قدم هایت شده

اختیاری نیست بر لبها نیاید نام تو
در سرم غوغا و قلبم تنگِ دیدارت شده

چند ماهی این منِ افسرده حال و خسته دل
در نبودت گوییا تب کرد و بیمارت شده «قول دل کندن گرفتی»،باشد اما حس من
بی گمان همچون گذشته گرم بازارت شده

عکس هایت یک به یک شوری عشقم را چشید
هر زمانی که دو چشمم محو چشمانت شده

کاش برچیده شود این دوری و درد فراق
ای نگارا این دلم،دیریست کم طاقت شده,,,


🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌻

به حرمت نگاه تو ... زدم كنار پرده را
به عشق روى ماه تو... زدم كنار پرده را
دوباره در سكوت شب ، به پيشوازم آمدى
و در شب سياه تو ... زدم كنار پرده را
تو روى دوش خسته ات ، گناه عشق مى كشى
به عشق اين گناه تو ... زدم كنار پرده را
نگاه عاشقانه ات ، شكسته بغض شعر را
كجاست دلبخواه تو ... زدم كنار پرده را
سر نماز بودم و ، دوباره بى خيال غم
كه با صداى آه تو ... زدم كنار پرده را
و باز پشت پنجره ، غزال عاشقت شدم
كه غرق اشتباه تو ... زدم كنار پرده را
تو لا به لاى صد غزل ، گريستى و من پى
سكوت گاه گاه تو ... زدم كنار پرده را.....

دلم بدون شما هی بهانه می‌گیرد
سراغ یک غزل عاشقانه می‌گیرد

همان غزل که نوشتی درون چشمانت
و بعد از آن گل سرخی جوانه می‌گیرد

ولم نمی‌کند آن خاطرات پر احساس
که لحظه لحظه دلم را نشانه می‌گیرد

هوا هوای چموشی ست روح باران هم
از این هوای غریب میانه‌ می‌گیرد

کسی نخواست بفهمد چرا دل شاعر
ز دست محفل انس شبانه می‌گیرد

در آن غزل که نوشتی چقدر معصوم است
پرنده ای که زدست تو دانه می گیرد

تو را به جان غزل های خستگی هامان
به آن تبی که ز چشمت زبانه می‌گیرد

بدان که وقت عزیز ستاره گشتن را
نوشتن غزلی از شما نمی‌گیرد

خدا کند که پرنده رها شود از درد
همان پرنده که بی تو بهانه می‌گیرد🐾

یاس خوشرنگ لبت بوسیدنی
تا سحر خوانم ز شوقت مثنوی

یار خوبم ، آسمان تقدیم تو
قلب پاک عاشقان، تقدیم تو

بی من از فردا تو رویایی نخواه
عشق را در عمق قلبم کن نگاه

دفتر شعرم دگر تقویم نیست
برگ آن بر بارشی تسلیم نیست

تا تو را دارم به سر فصل دلم
قهرمان قصه هات هستم گلم

ای چراغ دل تاریکم . از این خانه مرو
آشنای تو منم ، بر در بیگانه مرو

شمع من باش و بمان . نور ز تو ، اشک ز من
جان فشانه تو منم ، در بر پروانه مرو

سوختی جان مرا ، آه مکن . اشک مریز
از بر عاشق دلداده ، غریبانه مرو

قصه خواهی شد و از یاد جهان خواهی رفت
قهر بیهوده مکن . در دل افسانه مرو

در کلبه ی من ، مهر تویی . ماه تویی
ای چراغ شب تاریکم ، از این خانه مرو ...

حافظ گشوده ام من
چه امیدوارانه میگوید:
یوسف گم گَشته بازآید به کَنعان غم مخور
یوسف من،
صدای مرا اگر میشنوی،
حرمت حافظ را نگه دار...
.
.
#محمد_حسن_علیان_نژادی

چیزی گم کرده ام

قلبم نه
کلیدهایم نه
تو
نه
من چیزی گم کرده ام اما
نمیدانم چیست
نمیدانم اما میدانم
چیزی باید باشد که گمش کرده باشم
شاید صدایم را
گلویم را شاید
شاید دستهایم را
انگشتهایم را شاید

باور کن دیوانه نیستم اما
آدم اگر چیزی را گم نکرده باشد
چگونه می تواند
با هر ترانه ای
ببارد؟

رویا شاه حسین زاده

امشب از دفتر عمرم صفحاتی خواندم

چون به نام تو رسیدم لحظاتی ماندم

همه ی دفتر عمرم ورقی بیش نبود

همه در دفتر من حسرت دیدار تو بود

چه شب ساکتیست

*انگار هیچکس در دنیا نیست*

یا شاید.....

من در دنیای کسی نیستم!!!

فکر می کردم
تلخی رفتنت را
تاب می آورم..
رفتی ،
و تنها
حریف قهوه های تلخی شده ام
که در تنهایی
به یاد تو می نوشم..!

یک شبی مجنون به خلوتگاه ناز
با خدای خویشتن می‌ گفت راز

کی خدا نامم تو مجنون کرده‌ای
بهر آن لیلا دلم خون کرده‌ای

کرده‌ای خار مغیلان بالشم
شب به کیوان میرسانی نالشم

گاه لیلا را خرامان می‌کنی
گاه مجنون را پریشان می‌کنی

از چه هر کس را نصیبی داده‌ای
درد هر کس را طبیبی داده‌ای

ای خدا آخر نصیب من کجاست
مردم ازحسرت طبیب من کجاست

پس ندا آمد که ای شوریده حال
تا توانی اندر این درگه بنال

کار لیلا نیست آن کار من است
حسن خوبان عکس رخسارمن است

نظامی گنجوی

کجایی?!!

توکه نیستی همه می خواهند

جای تو را پــــــرکنند

بیــــــــا!!...

به همـهـ بگو!!

تـــــو تکرار شدنی

نیستی!!!!

جای تــــــــــــــو جز باخودت پــــــــــر نمیشود!!!

باران،
صدای تو بود
چکاچک،
روی شیروانی احساسم.
هنوز منتظرم
آنقدر بباری تا یک شب در تو
غرق شوم
برای همیشه

#شیوا_فرازمند