شعر و شیدایی

                        

گاهی دلت می‌‌خواهد
دنج ‌ترین گوشه دنیا بنشینی و
با خیال راحت
دلتنگی‌‌ها یت‌ را پهن کنی‌ و
دوستت دارم‌ها را فریاد بزنی‌
برای کسی‌ که قرار نیست
هیچ وقت بفهمد دوستش داری

ای فدای چشم مخمور تو خواب عاشقان
وی بلاگردان زلفت پیچ و تاب عاشقان

گر به بیداری غرور حسن مانع می شود
می توان دلهای شب آمد به خواب عاشقان

پیش ازان دست گل شبنم فرو ریزد به خاک
سر برآر از جیب صبح ای آفتاب عاشقان

"صائب تبریزی"




من می روم ز کوی تو و دل نمی رود
این زورق شکسته ز ساحل نمی رود

گویند دل ز عشق تو برگیرم ای دریغ
کاری که خود ز دست من و دل نمی رود

گر بی تو سوی کعبه رود کاروان ما
پیداست آن که جز ره باطل نمی رود

در جست و جوی روی تو هرگز نگاه من
بی کاروان اشک ز منزل نمی رود

خاموش نیستم که چه طوطی و آینه
آن روی روشنم ز مقابل نمی رود

"شفیعی کدکنی"

مرا هزار امید است و هر هزار تویی
شروع شادی و پایان انتظار تویی

بهارها که ز عمرم گذشت و بی تو گذشت
چه بود غیر خزانها اگر بهار تویی

دلم ز هرچه به غیر از تو بود خالی ماند
در این سرا تو بمان! ای که ماندگار تویی

شهاب زود گذر،لحظه های بوالهوسی است
ستاره ای که بخندد به شام تار تویی!

جهانیان همه گر تشنگان خون منند
چه باک زان همه دشمن، چو دوستدار تویی

دلم صراحی لبریز آرزومندی است
مرا هزار امید است و هر هزار تویی

"سیمین بهبهانی"

ﺍﻣﺸﺐ ﺑــﺮﺍﯼ ﺍﻭﻟﯿــﻦ ﺑـــﺎﺭ ﺩﻟـــﻢ ﺑﻪ ﺣـﺎﻝ
ﺧــﻮﺩﻡ ﺳﻮﺧـــﺖ .. .
ﻭﻗﺘـﯽ ﻭﺳﻂ ﻗــﻬــﻘــﻪ ﺧﻨـﺪﻩ ﻫـﺎﻡ ﺍﺷـﮏ ﺍﺯ
ﭼﺸــﺎﻡ ﺍﻭﻣــﺪ ﭘـــﺎﯾﯿﻦ
ﻭ
ﻫﻤﻪ ﻓـﮏ ﮐـﺮﺩﻥ ﺍﺯ ﻋـﻤﻖ ﺧـﻮﺷﺤــﺎﻟﯿﻪ ﻭﻟـﯽ
ﻫﯿﭽــﮑـﺲ نفـﻬﻤﯿـﺪ ﮐـﻪ ﻓﻘﻂ ﯾــﺎﺩ ﺧﻨـﺪﻩ هاش
افتادم

تو بر نمی گردی
واین غمگین ترین شعر جهان است
که ترجمه نمی شود..

یعنی تو را
به هیچ زبانی
نمی توان برگرداند؟!

ﻣــــــــــﻦ
ﮔﺎﻫــﯽ...
ﻓﻘـــــﻂ
ﺑﺎ ﻳﺎﺩ ﺗﻮ ﻧﻔــــــــــﺲ ﻣﻴﻜﺸﻢ
ﮔﺎﻫــﯽ...
ﺩﻟــــــــــﻢ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻓﻘﻂ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳــﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ
ﮔﺎﻫــــــــــﯽ...
ﻧﺎﻣــﺖ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﺍﺷــﺘﺒﺎﻩ ﺑﻪ ﺯﺑـﺎﻥ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﻡ
ﻭ
ﮔﺎﻫـــــﯽ...
ﭼﻘــــــــــﺪﺭ ﺩﻟﻢ
ﺑﺮﺍﻳﺖ ﺗﻨــــــــــﮓ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﻣـﻴﺪﺍنے...!
ﻣﯽ ﮔــــــــــﻮﻳﻢ ﮔﺎﻫﯽ
ﺍﻣـﺎ
ﺍﻳﻦ ﮔﺎﻫــــــــــﯽ ﻫﺎ
ﻋﺠــﻴﺐ ﺑﻮﯼ ﻫﻤــﻴﺸﻪ ﻣﻴﺪﻫد...

از مست نپرسید به میخانه چرا هست
ترسم که بگوید که به آن خانه خدا هست

قاضی بزند هم سر وهم دست و زبانش
بر دار بگوید که به خمخانه شفا هست

جاهل نرود در پی آن خانه ی عشّاق
زیرا پدرش گفته که در مکه صفا هست

او نیز چو آن عابد بی دین بگردد
بیچاره نداند که در آن خانه دوا هست

آن کس که کند سجده به دلدار خیالی
دیوانه نداند که در این کار خطا هست

من نیز شدم عاشق و در میکده رفتم
دیدم که بجز یار خداهست و بقا هست

از باده بنوشیدم و گفتم که رضایم
زیرا که به میخانه ی عشاّق خدا هست


دلم خون شد غریبانه

عذابم را ندیدی تو

قفس شد سهم من اما

چه خوب آسان پریدی تو ؟

درد بالاتر از این نیست به قرآن مجید...

شعر از تو بنویسم... دگران عشق کنند..

نبضِ یادت;
تپشِ ماندگاری انداخته درقلبم,
با این حالم دیگر
مهم نیست;
اتفاقِ مهم نبودنت,
برتیترِ جرایدِ دکه های دروغ فروشیِ
شهر باقی بماند

#ادیب_حیدربگی

دیوانه شدم فکر نکن مست شرابم
دائم تو نزن زخم بر این جسم کبابم

در دل به خدا غصه فراوان ز تو دارم
افزون تو نکن غصه ام و رنج و عذابم

من خانه بدوشم تو چه بیهوده بکوشی
حالا که کنی دربه در و خانه خرابم

دریای پر از موجی و تو رحم نداری
ترسم ز تو چون بر لب آبت چو حبابم

در سن جوانی شده خم قامت زارم
من پیر تو گشتم به دل فصل شبابم

هر بار که گفتم به دلت میل که داری ؟
دادی تو به اخمی همهٔ عمر جوابم

شیرم که ز عشقت همهٔ قدرتم افتاد
موشی شدم و صید به چنگال عقابم

دیوانه ایم من که به یاد تو نشستم !!
یادت چو سراب است و به دنبال سرابم

روزی برسی حیف که دیر است عزیزم
من مرده ام و در دل یک گور به خوابم.

مهر من و خطای تو،عهد من و جفای تو
وای اگر که نشنوی، کز تو چه ها کشیده ام!

#الهام_حق_مراد_خان

ﭘﺎﯼ ﺩﺭﺩ ﺩﻟــــﻢ ﺍﮔﺮ ﺑﻨﺸﯿــــﻨﯽ ...
ﮐﺎﺳﻪ ﺻﺒﺮت ﻟــــــــﺒﺮﯾﺰ ...
ﮐﺎﻏﺬ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺍت ﻣﭽــــــــﺎﻟﻪ ...
ﻭ ﮔﻮﺵ ﻫﺎﯼ ﺩﻟﺖ ﺯﻧگ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ ...
ﻫﺮ ﻃﺮفﮐﻪ ﺑﻨﮕﺮﯼ ﺑﺎﺩ ﻭ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺍﺳت...
ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﻧــــــــﻪ ﭼﺮﺍﻍ ﺑﯿـــــــــﺎﻭﺭ ...
ﻭ ﻧــــــــــﻪ ﺩﺭﯾﭽﻪ ﺍﯼ ...
ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎیت ...
ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺩلت ﺩﺳﺘﻤﺎﻟﯽ ﺑﯿــــﺎﻭﺭ ...
ﺍﮔﺮﺧﻄ ﺧﻄﯽ ﻫﺎﯾﻢ
ﺧﻮﺍﻧـــــــﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺮﺍﯾت ...
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﮔﺮﯾﺴﺘﻨﻤـــــﺎﻥ ﺑﺴﯿﺎﺭﺳت ...
ﻣـﺨــﺎﻃــﺒــــ ﺧـﺎﺻـــــــــﯽ ﻧـﺪﺍﺭﺩ ﻧـﻮﺷـﺘــــﻪ ﻫـﺎﯾـﻢ
ﺍﻣــــــﺎ
ﺗــﺎ ﺩﻟــت ﺑــﺨــﻮﺍﻫــــــــــﺪ
ﻫــﻤـــــــــــﺪﺭﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﺩﺍﻍِ ﺗــــﻤــــﺎﻡِ ﻧـــﻮﺷـــﺘــﻪ ﻫـــﺎﯾـــﻢ

من و تو خاطرات مشترک زیادی نداریم؛
یک کافه و چند خیابان را
می شود فراموش کرد،
اگر عطرت، عطرت،...
عطرت نمی گذارد.

#سمانه_سوا

باران که شدى مپرس ، اين خانه ى کيست..
سقف حرم و مسجد و ميخانه يکيست..
باران که شدى، پياله ها را نشمار...
جام و قدح و کاسه و پيمانه يکيست...
باران ! تو که از پيش خدا مى آیی
توضيح بده عاقل و فرزانه يکيست...
بر درگه او چونکه بيفتند به خاک
شير و شتر و پلنگ و پروانه يکيست
با سوره ى دل ، اگر خدارا خواندى
حمد و فلق و نعره ى مستانه يکيست
اين بى خردان،خويش ، خدا مى دانند
اينجا و قصه و افسانه يکيست
از قدرت حق ، هرچه گرفتند به کار
در خلقت حق، رستم و موریانه يکيست
گر درک کنى خودت خدا را بينى
درکش نکنى , کعبه و بتخانه يکيست!!!!!

بهر تو چه دارم که بنازم
ای دلبر من ای گل نازم


من هستم و یک دل که شکسته
آن هم به تو باخته و ببازم


از-محمد مرادی پور

سقف عالم به سرم گشته خرابم چه کنم
رفته یارم به سفر کرده جوابم چه کنم


من رسوا شده ام مضحکه ی دست نگار
شده قسمت به نظر رنج و عذابم چه کنم


سروده از-محمد مرادی پور

من ناله کنم از دل
دل ناله کند از من

یا رب تو قضاوت کن
دیوانه منم یا دل