شعر و شیدایی

                        

در سرم عشق تو سودایی خوش است
در دلم شوقت تمنایی خوش است
ناله و فریاد من هر نیم‌شب
بر در وصلت تقاضایی خوش است
تا نپنداری که بی‌روی خوشت
در همه عالم مرا جایی خوش است
با سگان گشتن مرا هر شب به روز
بر سر کویت تماشایی خوش است
گرچه می‌کاهد غم تو جان من
یاد رویت راحت افزایی خوش است
در دلم بنگر، که از یاد رخت
بوستان و باغ و صحرایی خوش است
تا عراقی واله‌ی روی تو شد
در میان خلق رسوایی خوش است

می روم اما مرا با اشک همراهی مکن
بر نخواهم گشت دیگر معذرت خواهی مکن
من که راضی نیستم ای شمع گریان تر شوی
کار سختی می کنی از خویش می کاهی، مکن
صبحدم خاکسترم را با نسیم آغشته کن
داغ را محصور ، در بزم شبانگاهی مکن
آه! امشب آب نه ، آتش گذشته از سرم
با من آتش گرفته ، هر چه می خواهی مکن
پیش پای خویش می خواهی که مدفونم کنی
در ادای دین خود ، این قدر کوتاهی مکن

تا کی کشم جفای تو؟ این نیز بگذرد
بسیار شد بلای تو، این نیز بگذرد
عمرم گذشت و یک نفسم بیشتر نماند
خوش باش کز جفای تو، این نیز بگذرد
آیی و بگذری به من و باز ننگری
ای جان من فدای تو، این نیز بگذرد
هر کس رسید از تو به مقصود و این گدا
محروم از عطای تو، این نیز بگذرد
ای دوست، تو مرا همه دشنام می‌دهی
من می‌کنم، دعای تو، این نیز بگذرد
آیم به درگهت، نگذاری که بگذرم
پیرامن سرای تو، این نیز بگذرد
آمدم دلم به کوی تو، نومید بازگشت
نشنید مرحبای تو، این نیز بگذرد
بگذشت آنکه دوست همی داشتی مرا
دیگر شده است رای تو، این نیز بگذرد
تا کی کشد عراقی مسکین جفای تو؟
بگذشت چون جفای تو، این نیز بگذرد

چای دم کن خسته ام از تلخی نسکافه ها,

چای با عطر هل و گلهای قوری بهتر است,

یک جرعه غزل بریز در جام وجود.

مستم کن و مدهوش ز هر بود و نبود !

آهسته ببر به ساحل آغوشت

طوفان زده ای که غرق

چشمان تو بود!

ما عاشق هم میمانیم

"ب "گذار


"د "یگران

"ر "وانیمان

"ک "نند!

"به درک "!!

از اینکه امروز مورد توجه هستی ,

خوشحال نباش .

زیرا تیتر اول روزنامه امروز ,

کاغذ باطله فرداست.

آمدی ای نازنین با حالتی اخمــــــــو چرا؟
می کُشی دلــــداده ات را با خم ابرو چرا؟

ای فدای خنده هـــــایت، خنده ای آرایه کن
آمدی در خلوتم با روی اخمالـــــــــــو چرا؟

من که در راه تو دل را باخــــتم ای نازنین
میل کردی تا ببازم سینه را پهلــــــــو چرا؟

شور عشقت واژگون کرده ست دنیای مرا
ترش کردی باز آن، شیرینی آلوچــــــــ را !!

من خمــــار عشقتم، ای دلبـــــــر ابرو کمان
می گریزی هر دم از این طوقه ی بازو چرا؟

آن کمان ابروانت شاهــــــکار خلـــقت است
زرنگار ابرو ! کمانش کرده ای تاتــــــو چرا؟

شاعرت حیران چشمان غزلــــــــسازت شده
با نگاه دلفریـــــبت می کنی جادو چـــــــرا ؟

آمدی افســــــــــانه باشی در غزل هایم ولی
گریه هایم را ندیدی اصــــــلا ای بانــو چرا ؟

باز کردی ـ گیـــــــسوانت را و دل بر باد شد
بر من ای آرام دل ، رحمـــی نکرد آن مو چرا ؟

در نبودت دفتر دل را سیـــــــــــاهش می کنم
آمدی ای نازنین با حالتی اخمـــــــــــــو چرا ؟

حوالی دلم شبی بیا و آشیانه کن
به خلوتم گذر کن و نگاه عاشقانه کن

شدم غزل نشین تو ز این و آن حذر کنم
سپیده تا نزد سحر دعای عارفانه کن

ز عابران شهر خود بپرس حال خسته ام
دلم انار خون شده ،بياودانه دانه كن

تمام هستیم شدی تو شورومستيم شدي
به شعروبرشعور من نگاه شاعرانه کن

عزیز دوراز نظر!غریب آشناي من
به حكم آمدن خوشم ،تو ساز اين ترانه كن

غنچه ی بنشسته دراشعار من؛صبحت بخیر!
چشمهایت هسته ی افکار من؛صبحت بخیر!

خنده ی لبهای تو شیرینی دنیای من
قبلگاه و محرم اسرار من؛ صبحت بخیر!

باز دم های تو شد دم های شورانگیر من
با توام شیرین ترین دلدار من؛ صبحت بخیر!

حس خوب بودنی در عصر سیمانی و سنگ
پیچک پیچیده بر گفتار من؛ صبحت بخیر!

ماه شبهای من و خورشید روز روشنم
بی حضورت هم خدا انکار من؛ صبحت بخیر!

تا که باران میشوی خیس از حضورت میشوم
ای دلیل رویش آثار من؛ صبحت بخیر!

چشمه ی جوشان ایمان منی بی شک ببین!
بنده ی کویت شدن اقرار من؛ صبحت بخیر!.

با نگاهت پرچم رنگین کمان آورده ای

شوق باران را برای آسمان آورده ای

چون کمان حضرت آرش زمین افتاده ام

شوکت دستان او را بر کمان آورده ای

مثل سرباز دلیر حک شده بر صخره ها

شور کوهستان برایم ارمغان آورده ای

.....#مجید_مومن

چشم تو
شعر قشنگی ست ولی گریه ی من

یک جوابیه ی محکم به غزل خوانی توست . . .


#مریم_عظیمی

در دلم عشق تو می ماند و من می میرم
عاقبت از غم تو ره به جنون می گیرم

چه کنم گر تو نباشی همه دنیای دلم؟
بخدا بی تو ز دیدار همه دلگيرم

تو چه گفتی به دلم؟ جز سخن مهر و وفا
من چه گفتم به تو؟ جز اینکه به غم زنجيرم

از تو آغاز شد و با تو به پایان برسد
این کتابی که مهیا شده از تقديرم

گم کرد شبی راه و مسیرش به من افتاد
ناخواسته در تیر رسِ راهزن افتاد

در تیر رس من گره انداخت به ابرو
آهسته کمان و سپر از دست ِ من افتاد

بی دغدغه، بی هیچ نبردی دلم آرام...
در دامِ دو تا چشم؛ دو شمشیر زن افتاد

می خواستم از او بگریزم... دلم اما؛
این کهنه رکاب از نفس از تاختن افتاد

لرزید دلم... مثل همان روز که چشمم
در کشور بیگانه به یک هم وطن افتاد

درگیر خیالات خودم بودم و او گفت:
من فکر کنم چایی تان از دهن افتاد!

دلم بازیگر طنزی ، تنش آماج دلتنگی
ولی همواره می کوشد نقابش را نگه دارد

چه دردی بیشتر از این بدانی مرگ می آید
مناجاتی کنی شاید ، شتابش را نگه دارد

به هر سمتی که رفتم حرف از زلف پریشانش
صبا را گوشزد کن تا حجابش را نگه دارد

به باران گفته بودم احتمالا سهم هم باشیم
زلیخا را بفهمان ، اضطرابش را نگه دارد

تو چشمای پر از دردم ، بدنبال چه میگردی
اسیر این تب و دردم ، تو دنبال چه میگردی ؟

من آن تنهای شبگردم ،که دنبال تو میگردم
پر از رنج و پر از دردم ،تو دنبال چه میگردی ؟

میون کوچه های شهر ، بدنبال تو میگردم
تو در این باغ رویاها ، بدنبال چه میگردی ?

به چشمانم نگاهی کن ، ببین حال پریشانم
من و تو هر دو در رنجیم ،بدنبال چه میگردی ؟

همه خفتند به غیر از من و پروانه و شمع

قصه ما دو سه دیوانه دراز است هنوز ...

اشکال ندارد برو ای یار، سفر خوش

یک مشت فقط خاطره بگذار، سفر خوش

بالت دم در جفت شده چلچله ی من!

بی فایده است اینهمه اصرار، سفر خوش

از تو همه ی سهم من انگار همین بود

یک قاب که جا مانده به دیوار، سفر خوش

یک صندلی خالی و یک پنجره ی مه

یک قهوه ی یخ، یک نخ سیگار، سفر خوش

حالا که ترک خورده فرو ریخته دنیا

بگذار بمانم ته آوار، سفر خوش

یادت نرود چتر ببر، نم نم گریه ست

با یک چمدان بوسه و گیتار، سفر خوش

روزی گذرت این سو شاید که بمانم

دلخوش به همین وعده ی دیدار، سفر خوش

آماده ی حرکت شده هر واگن این سوت

ای بغض، خدا را تو نگه دار، سفر خوش

در چه حالی غزلم؟ بعد تو من خوشحالم

ورنه باران زده که دفتر من خیس شده

#اسماعیل_ساسانی

گفت دکتر که شما مشکلتان کم خونیست


خون دل می خورم ای کاش که تاثیر کند...!