شعر و شیدایی

                        

نمازعشق میخوانم قنوت یارب اش با تو
دعای وصل برلب ها وآمین گفتنش باتو...

عجب عطرخوشی دارد , امیدپیوند دو دل
هواازعشق لبریزاست , تنفس کردنش باتو...

چو اژدرمار سنگین دل ببلعد هوشیاری کن
عصای مهر بخشیدم که موسی گشتنش باتو

به گوشت ورد میخوانم ,"صفا" دریکدلی باشد
کنون تنهاچو من هستم ولی ماگشتنش باتو...

به سینه گنج باشددوستی ؛ "عشقی" طلسم آن
چوگوهرمیشوم پایت، کلیدوصندوق اش باتو

دوباره بازخواهم گشت؛ مهمانت شوم عمری
که همراهت کنم باخودخوش آمدگفتنش باتو...!؟؟

دل سپردن‌های ما از روی بیکاری نبود
عشق ما از عشق‌های کوچه بازاری نبود

سال ها بود از خدا عشق تو را می خواستم
دیدنت جز التفات حضرت باری نبود

هر کجا نام تو آمد گریه کردم مثل ابر
در هجوم بغض وقت آبروداری نبود

از تو گفتم در فراق و از تو گفتم در وصال
قصه ی زلف پریشان تو تکراری نبود

سال ها هی زندگی تفسیر شد این است و آن
زندگی جز فرصت کوتاه دیداری نبود...

چه جنگی به راه افتاده بین دل و غرور..

دل تو را می خواهد..

مدام می گوید به دنبالت بیایم..

و غرور پاهایم را بسته..

تو نترس..

جایت امن است..

قربانی این جنگ منم

بی خیالش بشو ای ذهن ِ خیالاتی ِ من

خودکُشی کردن ِ تو دغدغه ای کوچک بود

آه ... یک عمر فقط با کلمه جنگیدی..

کاغذ ِ شعر فقط عاقبتش موشک بود!!!

چه جنگی به راه افتاده بین دل و غرور..

دل تو را می خواهد..

مدام می گوید به دنبالت بیایم..

و غرور پاهایم را بسته..

تو نترس..

جایت امن است..

قربانی این جنگ منم

عاشقی دیدم که از معشوقه حسرت می خرید
تکه تکه قلب را می داد و مهلت می خرید

تا سحر بیدار بود و با زبانِ عاشقی
جرعه جرعه شعر می نوشاند و لکنت می خرید

لابلای دوزخِ شبهای حسرت زای خویش
در خیالاتش، کنارِ یار، جنّت می خرید

در کنارِ سفره ی خالی، برای عشقِ خود
از خدای مهربانِ خویش برکت می خرید

لحظه لحظه ساعتش را می شکست و بعد از آن
لحظه ها را می شمرد و باز ساعت می خرید

قسمتش چیزی به جز تنها شدن گویا نبود
از قضا، در کوچه ی تقدیر، قسمت می خرید

متهم می شد میانِ خلق، اما باز هم
آبرو می داد و جایش، بارِ تهمت می خرید

نامِ شاعر را نگویم تا نباشد غیبتش
بینوا در شهر می گشت اسارت میخرید

هم به وفاباتو خوشم
هم به جفا باتوخوشم


نی به وفا نی به جفا
بی تومبادم سفری


مولانا

💞

با توام
ای شور
ای دلشوره‌ ی شیرین
با توام...ای شادیِ غمگین‌!

هر چه هستی باش
اما کاش
نه!
جز اینم آرزویی نیست
هر چه هستی باش...اما باش!

قيصر_امين_پور


💞

ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺩﻟﺨﻮﺍﻩ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻫﺶ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﺎ ﺩﻝ ﺍﻳﻦ ﻗﺼﻪ ﻧﮕﻮﻳﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﻟﺨﻮﺍﻫﺶ ﻧﻴﺴﺖ

ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻳﻮﺳﻒ ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﺧﺒﺮ
ﺍﻳﻦ ﭼﻪ ﺭﺍﻫﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ ﭼﺎﻫﺶ ﻧﻴﺴﺖ

ﻣﺎﻩ ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻗﺎﻓﻠﻪ ﺭﺍﻫﺶ ﻧﺪﻫﻴﺪ
ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ ﺑﺎﺭ ﻧﺒﻨﺪﺩ ﺷﺐ ﺍﮔﺮ ﻣﺎﻫﺶ ﻧﻴﺴﺖ

ﻣﺎ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺁﻩ ﺩﻝ ﺳﻮﺧﺘﮕﺎﻥ ﺑﯽ ﺧﺒﺮ ﺍﺳﺖ
ﻣﮕﺮ ﺁﺋﻴﻨﻪ ﺷﻮﻕ ﻭ ﺩﻝ ﺁﮔﺎﻫﺶ ﻧﻴﺴﺖ

ﺗﺨﺖ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻫﻨﺮ، ﺑﺮ ﺍﻓﻖ ﭼﺸﻢ ﻭ ﺩﻝ ﺍﺳﺖ
ﺧﺴﺮﻭ ﺧﺎﻭﺭﯼ ﺍﻳﻦ ﺧﻴﻤﻪ ﻭ ﺧﺮﮔﺎﻫﺶ ﻧﻴﺴﺖ

ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺍﻧﺪﺭ ﻋﻘﺒﺶ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺑﻴﺎﺭﺍﻥ ﻋﺰﻳﺰ
ﺑﺎﺭﯼ ﺍﻳﻦ ﻣﮋﺩﻩ ﮐﻪ ﭼﺎﻫﯽ ﺑﺴﺮ ﺭﺍﻫﺶ ﻧﻴﺴﺖ

ﺷﻬﺮﻳﺎﺭﺍ! ﻋﻘﺐ ﻗﺎﻓﻠﻪ ی ﮐﻮﯼ ﺍﻣﻴﺪ
ﮔﻮ ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﮐﻪ ﭼﻮ ﻣﻦ ﻃﺎﻟﻊ ﮔﻤﺮﺍﻫﺶ ﻧﻴست

"شهریار

یا بفرما به سرایم،یا بفرما به سر آیم


غرضم وصل تو باشد،چه تو آیی چه من آیم!

سعدی

عاشقم عاشق ستاره صبح
عاشق ابرهای سرگردان
عاشق روزهای بارانی
عاشق هر چه نام توست بر آن

قسمتى از شعر زندگى
فروغ

ای دل شکایت‌ها مکن تا نشنود دلدار من
ای دل نمی‌ترسی مگر از یار بی‌زنهار من

ای دل مرو در خون من در اشک چون جیحون من
نشنیده‌ای شب تا سحر آن ناله‌های زار من

اندازه خود را بدان نامی مبر زین گلستان
این بس نباشد خود تو را کاگه شوی از خار من

یادت نمی‌آید که او می کرد روزی گفت گو
می گفت بس دیگر مکن اندیشه گلزار من

چون مهر دیدم رای او افتادم اندر پای او
گفتم نباشم در جهان گر تو نباشی یار من



حضرت مولانا

ای لبانم بوسه گاه بوسه ات
خیره چشمانم به راه بوسه ات

چون تب عشقم چنین افروختی
لاجرم شعرم به آتش سوختی

#فروغ_فرخزاد

شرمم کشد که بی تو نفس می کشم هنوز

تا زنده ام بس است همین شرمساری ام




#شهریار

گفت چرا نهان کنی


عشق مرا چو عاشقی


من ز برای این سخن شهره عاشقان شدم


#مولانا

قسمتم گر بشود دست به دستت بدهم.

بر میانت به شبی دست خودم را بنهم

گر بخواهی و نخواهی به لبت بوسه زنم

سنگ هم گرچه زنی- یار همیشه برهم

#محمدغنی_پورخندابی

با قلم مي‌گويم:

- اي همزاد، اي همراه،

اي هم سرنوشت

هر دومان حيران بازي‌هاي دوران‌هاي زشت.

شعرهايم را نوشتي

دست‌خوش؛

اشك‌هايم را كجا خواهي نوشت؟

#فریدون_مشیری

ای ابر دل گرفتۀ بی آسمان بیا
باران بی ملاحظۀ ناگهان بیا

چشمت بلای جان و تو از جان عزیزتر
ای جان فدای چشم تو با قصد جان بیا

مگذار با خبر شود از مقصدت کسی
حتی به سوی میکده وقت اذان بیا

شهرت در این مقام به گمنام بودن است
از من نشان بپرس ولی بی نشان بیا

ایمان خلق و صبر مرا امتحان مکن
بی آنکه دلبری کنی از این و آن بیا

قلب مرا هنوز به یغما نبرده ای
ای راهزن! دوباره به این کاروان بیا

#فاضل_نظری

اندوه من این است که در دفتر شعرم
يک بیت به زیبایی چشم تو ندارم