کافه نویسندگان

سلام به همه دوستان عزیزم

برای اینکه خط داستان گم نشه بهتره که یه جایی داشته باشیم تا در مورد داستان گاهی به بحث و گفتگو بنشینیم و چه جایی بهتر از کافه نویسندگان. قبلا این اتفاق در کافه گفتگو می افتاد که به دلیل حجم بالای مباحث، بحث تخصصی داستان نویسی در لابه لای بقیه صحبت ها گم می شد. 

خب در ابتدا من چند پیشنهاد دارم که اگه  دوستان موافق بودند بعد از تصویب اجرایی بشه.

پیشنهاد اول: برای تصویب هر پیشنهادی باید حداقل نیمی از دوستان با آن موافق باشند.

دوم: موضوع داستان نیز از این امر مستثنی نیست و برای موضوع داستان هم باید رای موافق نیمی از دوستان کسب گردد.

سوم: هر داستان روز شنبه شروع و در روز چهارشنبه خاتمه یابد.  اضافه نمودن تعداد روزها یا کاستن آن با رای نیمی از دوستان امکان پذیر است.

چهارم: در هر داستان نفراتی که در آن داستان خاص مشارکت مستمر داشته اند حق دارند در پایان بندی داستان هم شریک شوند. (کسی که کمتر از 4 پست در داستان داشته نمی تواند در پایان بندی مشارکت کند.) 

پنجم: هر داستان با 4 پست به پایان می رسد یعنی وقتی داستان رو به پایان می رود، با یک پست انتهای داستان بسته نشود و امکان اضافه کردن مطلب برا ی بقیه دوستان که در نوشتن داستان مشارکت مستمر داشته اند امکان پذیر باشد. 

حالا این آخری رو برای چی گفتم: مثلا ممکنه برای شما اصلا مهم نباشه چرا مهران رفت توی اون جریانو چی شد ولی یکی از دوستان  بخواد داستان رو از دید سوم شخص تعریف کنه(بهزاد) و بگه چرا اینطوری شد یا خیلی از بچه ها که فقط خواننده هستن منتظرن دلیل رو هم بخونن. یا مثلا توی این داستان آخر کسی بخواد تکلیف قسمت عاشقانه سامی و الکس رو روشن کنه.(خودم، شایلان، نوشان) پس انتهای داستان هم مشارکتی بسته شه.

ششم: اگر نشانه یا سرنخی در داستان ایجاد شد توسط شخص ایجاد کننده یا هر کدام از دوستان تکلیف اون قضیه هم روشن شه اینجوری نشه ته داستان یه سری چنگال کنار یه قبر بمونه یا مثلا اینکه چرا دهکده در نقشه نیست بی جواب باشه.) اینجوری داستان استخوان دار تر میشه.

در ابتدا هیئت نویسندگان اینجا نام نویسی کنن. ( کسانی که می خوان در داستان نویسی شرکت کنن.)

در صورت نام نویسی و شرکت نکردن در سه داستان پیاپی شخص از هیئت به طور خودکار حذف میشه و مجددا باید نام نویسی کنه.

لطفا اول نام نویسی کنید بعد  این شش پیشنهاد من رو به رای بگذارید. در صورتی که پیشنهادی دارید بنویسید تا در صورت تصویب اجرایی بشه.

متشکرم از همتون.

سلام نوشان جون
من فکر می کنم که یکم عصبانی و دلخور شدی وگرنه اوضاع اینطوری ها هم بد نیست!
اول اینکه قرار نبود برای پیدا کردن کتیبه ی آخر اصلا وارد همچین فضای جادویی بشیم، یکبار براتون طرح اولیه ی کتیبه ها رو همینجا فرستادم که معلوم بود هر کتیبه باعث معلوم شدن محل کتیبه ی بعدی خواهد شد و اینطوری شد که کتیبه هشتم در جایی بود نزدیک محل استقرار باسمن ها در ریورزلند و امکان پیدا کردن و آوردنش نبود و قرار بود اسپروس برای این خطر بزرگ داوطلب بشه و ....
بعدا خودت تصمیم گرفتی که وارد این حوزه بشی و من فکر می کنم که این حوزه بیشتر کمک می کرد که داستان تقابل آکوییلا و اسپروس و همینطور سرنوشت مردان بی سرزمین به یک همگرایی و سرانجام برسه
اینکه من بیخیال کتیبه ی هشتم شدم برام چیز خوبی نیست چون فریم به فریم کارهای خفن پلین برای استقاده ازش و پیروزی در جنگ رو تصور کرده بودم ولی الان می بینم که شاید این کتیبه و داستانش برای اکسیموس ها خیلی خوب و پر رنگ باشه ولی برای کل داستان خوب نیست و بهتره این همه شخصیت ممتاز که در داستان درست کردیم در جنگ سرنوشت خودشون رو درست کنن و نه در دنیای جادویی.
حالا به هر حال من که در حایگاهی نیستم که برای داستان تعیین تکلیف کنم، من پیشنهاد کردم که کتیبه ی گل سوزان پیدا نشه، شما می تونید مخالفت کنید و من اگر اکثریت مخالفت کنه کاملا قبول می کنم.
در مورد برداشتت از این قسمت از داستان من باهات موافق نیستم که یک چیز سراسر منفی هست و به نظرم چیزهای مثبت و باحال هم توش کم نیست ولی من فکر می کنم که تو قدرت انعطافت رو از دست دادی، من یک روزی کلی قسمت نوشتم در مورد روابط جافری و پلین، بعدش جافری مرد تموم!
شاردل که یکی از ارکان داستان بود کارش تموم شد ولی اثرش تو داستان می مونه
ولی مثلا داستان شارلی و اسپروس خیلی وقته که لوس شده و اگر دقت کنی ما دو سیزن هست که داریم اینو بهت می گیم ولی تو ولکنشون نیستی! خوب نتیجه همین می شه دیگه! داستان جذابیتش کم می شه
واقعا الان از دست خودم خیلی عصبانی هستم که دارم اینو با این لحن رک و بی ملاحظه می گم ولی اینا رو می گم که فکر نکنی برای درست کردن اوضاع باید این داستان هایی رو که نوشتیم نادیده بگیریم!
می تونی یکشب بشینی فکر کنی و داستانی بنویسی از اونسر دنیا که حتی در مخیله ی من و بهزاد و فرک نمی گنجیده و فوری وصل بشه به داستان اصلی و کلا این قسمت بجای حذف شدن یک قسمت باحال از داستان بشه ولی اینطوری بهت بگم که از کل آدم هایی که اونجا هستن فقط یکی رو در بیار و برگردون به داستان
من احساس می کنم که اگر ته داستان رو مجسم کنی اونوقت می تونی برگردی و برای هر کدوم از سوال های آقا بهزاد یک پاسخ منطقی درست کنی و داستان رو عالی و بی نقص کنی.
اصلا نگران نباش من واقعا تو فکرم هست که یکروزی این داستان رو بدیم یک ویراستار بازنگری کنه و منتشر کنیم و مطمئنم که خیلی باحال می شه

مهرنوش جون
من گفتم که من فقط خسته ام واقعا قدی که انرژی و وقت میگذارم بازخورد نمیبینم
اینکه برای پیدا کردن کتیبه آخر قرار باشه بریم با کیتایای جادوگر مواجه بشیم رو فکر میکنم از اول این بخش از داستان من گفتم، و هیچ اتفاق جادویی هم تو این مسیر نیوفتاده
همش مذاکره و اتفاق های عادی بوده که اگه به جای کلمه جادو مثلا بگذاریم قدرت باز هم تو ماجرا تاثیر نداره، اتفاقا خود تو فک کنم ، به من گفتی چرا کیتایا کاهاشو با جادو پیش نمیبره و معطل تسوکا و آکوییلا شده؟ میدونم منظورت این نبود که من بیام یه ورد بنویسم و بگم کیتایا جادو کرد فقط میخوام بگم من ننوشتم کسی کاری کرده که یه آدم معمولی بدون جادو نمیتونه بکنه. من اینجاست که نمیفهمم چرا به فضای جادویی داستان قلابت گیر میکنه؟
من کلا کاری ندارم تو میخوای بیخیال کتیبه بشی یا نشی هرجور که داستانت باحال تر میشه همون کار بکن ولی حجم ارتباط برقرار نکردنهای شماها و تلاش من برای برقراری این ارتباط تو بخش از داستان برای من دیگه فرسایشی شده و احساس بیهودگی میکنم
من بیخیال اسپروس و شارلی شدم خیلی وقته چرا فک میکنی نشدم؟ اینها حرفی از عشق و عاشقی نزدن هرچی گفتن و کردن در راستای اهداف خودشون بوده نه رابطه اشون ولی من نمیتونستم بنویسم که همدیگه میبینن آشنایی نمیدن که، فک میکردم ابراز نگرانی از آینده شارلی در حالی که اسپروس خودش نمیدونه دستش به جایی بند هست یا نه> طبیعیه. البته این یه مثال بود من دقیقی نمیدونم کدوم بخش از داستانشون برات کسل کننده بوده ولی من واقعا قصد نداشتم بیارمش دوباره تو داستان ولی وقت ماجرای کیتایا پیش اومد فکر کردم به حضورش نیاز دارم
من از لحنت ناراحت نمیشم. بالاخره داریم مذاکره میکنیم ولی واقعا انگیزه ادامه دادن رو برای این بخش از دست دادم مسئله مردن شاردل و جافری نیست. مسئله باتلاقیه که این بخش از داستان داره برام. اینکه هر چی مینویسم توجه خواننده امو جلب نمیکنه.
اگه بتونم یک شب بتونم یه همچین چیزی بنویسم که خوبه و حتما این کارو میکنم ولی من فکر نمیکنم همچین چیزی ایده ای واقعا وجود داشته باشه تو هر ایده ای بدی و هر کاری بکنی باز داستان سوراخ داره
من تهشو بارها و بارها مجسم کردم ولی کمکی بهم نکرده. من از اول اشتباه کردم که خودمو از بخش اصلی جدا کردم که شروع کردم داستان مردان بی سرزمین و به یه جایی برسونم درحالی که اصلا نمیدونستم چی تو سر فرک بوده از خلقشون. فقط به من گفنت تهش قراره بپیوندن به مردم و برای نجات قاره تلاش کنن و من به بیزاریشون از دستگاه قدرت وفادار موندم یه زمانی میخواستم برن یه کتیبه بدزدن ولی با مخالفت تو مواجه شدم و مجبور شدم بنویسن شکست خوردن
من داستان فکر شدم تا بازگشت به قدرت اسپروس بود بعد از اون فقط دست و پای بیخود برای پوشوندن باگ های داستانمون داشتم اینکه قدرت باسمن ها چرا یهو زیاد شد اینکه مردان بی سرزمینو این وسط چی کار کنیم این که کتیبه آخرو چجوری برسونیم دست پلین. من فک میکنم اعتبار خودمو سر پوشوندن این باگها قمار کردم

نوشان من صد در صد با مهرنوش موافقم!

این یه مشکل توی روش داستان نویسی تو هست که اگه این داستان تموم شه و دوباره مشغول نوشتن داستان بعدی بشیم همین مشکل میاد وسط. پس بهت پیشنهاد می کنم به جای اینکه سعی کنی از خودت دفاع کنی(که کسی قصد حمله نداره که تو بخوای دفاع کنی هممون قصد کمک به تو و جذاب تر شدن داستان رو داریم) سعی کن انتقادی که بهت وارد هست رو درک کنی(متوجه منظور بشی) و برای بقیه داستان و داستان های بعدی ازش استفاده کنی/

در مورد باتلاق کیتایا:من توی خصوصی یه سناریو بهت پیشنهاد کردم اگه موافقی بیاریمش توی کافه باگ هاشو برطرف کنیم و بنویسش. گروه نویسندگان یعنی همین. بهتر از اینه که کلا داستان رو رها کنی که خیلی بی سلیقه میشه.