شعر و شیدایی

                        

در اندوه من
شادی رها شدن پرنده ای است
که به او
دل بسته بودم...

ﭘﺎﯾﺎﻥ ﯾﮏ ﺭﺍﺑﻄـــــــﻪ ،ﻓﻘﻂ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﯾﮏ ﺭﺍﺑﻄـــــــﻪ ﻧﯿﺴﺖ ...
ﻣﻤﮑـــــــﻨﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿـــــــﺰﻫﺎ ﺑﺎﺷﻪ ....
ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺣـــــــﺲ ﻭ ﺩﯾـــــــﺪ ﻣﺜﺒﺖ ....
ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺩﻭﺳـــــــﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ...
ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺧـــــــﻮﺵ ﺑﯿﻨﯽ .......
ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺍﻋﺘﻤـــــــﺎﺩ ...
ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺍﻧﺴﺎﻧﯿﺖ ...
ﻭ ﺣﺘﯽ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﯾﮏ ﺯﻧﺪﮔﯽ

ﻣﻦ ﭘﺮ ﺍﺯ ﯾﺎﺩ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ، ﺗﻮﻣﺮﺍ ﯾﺎﺩﺕ ﻧﯿﺴﺖ
ﻣﻦ ﻫﻤﺎﻧﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺩﻝ ﺑﺴﺖ، ﭼﺮﺍ ﯾﺎﺩﺕ ﻧﯿﺴﺖ

ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﻓﺘﻪ ﯼ ﻣﻮﯼ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻭﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﻣﻦ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ، ﯾﺎﺩﺕ ﻧﯿﺴﺖ

ﻋﻬﺪ ﺑﺴﺘﯿﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﻗﯿﺎﻣﺖ ﺑﺎﺷﯿﺪ
ﺁﻥ ﻗﺴﻤﻬﺎﯼ ﺩﺭﻭﻏﯿﻦ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﯾﺎﺩﺕ ﻧﯿﺴﺖ

مو به مو من شب گیسوی تو را یادم هست
تو ولی یک خط از ان خاطره ها یادت نیست

☔️کانال شعر و غزل امروز
با منتخبی از شعرهای زیبا

https://telegram.me/asru1

برگردبه شیراز که دل وا بشود، بعد

بادیدن تومعرکه برپا بشود،بعد

من باشم وچشمان تو وعالمی احساس

خلارشرابت شب یلدا بشود،بعد

آهنگ سلام تو که درخانه بپیچد

آوازهمایون حمیرا بشود،بعد

سمفونی لبخندتودرخلوت آغوش

بارقص درآمیزدو بلوا بشود،بعد

من باغزلی ناب لبت رابسرایم

تا نرخ سمرقندوبخارا بشود،بعد

آشوب پریشانی موهای بلوندت

هی وا بشود،وا بشود،وا بشود،بعد

آیینه درآیینه به تصویر درآید

آغوش تودرحس غزل جا بشود،بعد

بالحن محلی،غزلی تازه بیاور

تا قافیه ازکنج
لبت.."ها"بشود،بعد

چشمان خلیجی تو و ساحل شیراز

بگذارکه این موج تماشا بشود،بعد

برگردکه این شعرتراچشم به راه است

این آمدنت،هااااای...مبادابشودبعد.

#طاها_ابراهیمی

‎سیگارهای ممتدچشم انتظاری‌ات
‎سیگارهای مست درآغوش بودن‌ات
‎سیگارهای شعله‌ورازمن به یک طرف
‎سیگارهای ساحل و گرداب دامن‌ات

‎سیگارهای چشم به چشم تو دوختن
‎سیگارهای خاطره‌ي جنگ تن به تن
‎سیگارهای شعله وراز تو به هرطرف
‎سیگارهای تف به شب تلخ رفتن‌ات

‎سیگارهای اینکه توآیابدون من؟
‎سیگارهای اینکه نه هرگز بدون تو!
‎سیگارهای اینکه چگونه؟ - چه می‌شود!
‎سیگارهای- وای!مباداشبی زن‌ات ...

‎سیگارهای چشم تو مست از شراب ناب
‎سیگارهای اشک تو در چشم من سراب
‎سیگارهای: خانه خرابم سراب ناب
‎سیگارهای دل به تلنگر شکستن‌ات

‎سیگارهای: خیر نبینی که می‌کشی
‎سیگارهای خیر ندیدم که می‌کشم
‎سیگارهای؛ سرد شد این چای سربکش
‎سیگار هم بکش، بکشم دست بر تنت؟

‎سیگارهای با‌هم و بی‌هم گریستن
‎سیگارهای درهم و برهم گریستن
‎سیگارهای در بغل هم گریستن
‎سیگارهای گریه‌ي رفتن گرفتن‌ات

‎سیگارهای بخت من از رنگ شب سیاه
‎سیگارهای رنگ شب ازموی توسیاه
‎سیگارهای موی تو از دود آن سیاه
‎سیگارهای عمر مرا دود کردن ‌ات

‎سیگارهای چهره‌ي مهتاب داری و
‎مهتاب نه، دو نرگس در خواب داری و
‎در پیرهن دو نیمه‌ي مهتاب داری و
‎تشبیه ماه را به تو می‌باید از من‌ات

‎سیگارهای می شود آیا شب آفتاب؟
‎سیگارهای رنگ شب است آن دو آفتاب
‎سیگارهای بی‌تو مباد اصلن آفتاب
‎- از ابر، حوله بر تن خورشید بستن‌ات -

‎کبریت را بکش غزل ناتمام من
‎کبریت را بکش دل بی‌احترام من
‎کبریت را بکش به دم انهدام من
‎ای شوکران رسید شب سرکشیدن‌ات

‎سیگاررابه عشق توکبریت می‌کشم
‎این شعر را به عشق توکبریت می‌کشم
‎من خویش رابه عشق توکبریت می‌کشم
‎درلحظه‌های مثل شعری سرودن‌ات —

#محمدرضا_حاج_رستمبگلو

دلتنگی ، لجباز ترین حس دنیاست ، هر چه برایش توضیح دهی, بیشتر پاهایش را به فرش دلت مي كوبد ...گریه میکند...بهانه میگیرد...نق میزند....خسته میشود و خوابش میبرد...
و امان از لحظه ای که بیدار شود....
داغ دلش تازه تر میشود.... بیچاره دلم....

هرچه کردی با دل زردم..نوشتم بیخیال...
گفته بودی بر نمیگردم.. نوشتم بیخیال...
بیخیال اینکه دانستی به پایت سوختم...
بیخیال آنکه شد دردم..نوشتم بیخیال...
بیخیال کوچه و باران و پاییز و تگرگ...
بیخیال خانه ی سردم..نوشتم بیخیال...
بیخیال شعرخوانی های من..باعطر تو...
بیخیال شاعری..در..دم نوشتم بیخیال...
بیخیال دوستت دارم که میگفتی به من...
بیخیال یار نامردم..نوشتم بیخیال...
بیخیال چهره ی ماه تو در آغوش من...
بیخیال آنچه ناکردم..نوشتم بیخیال...

شـُـــدَم مِثــلِ دَریــاچــه ی اُرومیـــه!!!

⇜ شــــور ⇝

⇜ تَلـــخ ⇝

⇜ تَنهـا ⇝

⇜ خَستـه ⇝

💫💫💫💫 گندمی هستم که افتادم به پای داسِ تو
زردی من شد شبیه سرخی گیلاسِ تو

من زمستانم ولی همسایه گشتم با بهار
قلب من هم شد فدای گرمی احساسِ تو

شاعری گردیده گم در فکرو یادو خاطرت
شاعری در گیر با انگیزه ی حساسِ تو

دفتر نقاشیم را از تو پر کردم ولی
هر چه خواهد شش بیاد روی جفتِ تاسِ تو

سرنوشتی بهتر از این هم نخواهم داشت چون
سرنوشتم را سپردم مفتِ دستِ داسِ تو
بی‌وفایی می‌کنی من هم تماشا می‌کنم
فرصتی تازه برای گریه پیدا می‌کنم

دوستت دارم... ولی می‌ترسم از رسوا شدن
هرچه از زیباییت گفتند حاشا می‌کنم

بیا و بنشین با من قهوه ای بنوش...

خسته شدم از بس در خیالم با تو حرف زدم...

هر لحظه در کنار منی ولی تا به خودم

می آیم میبینم نیستی و خاطرات با من

هست...

نمیدانم خودت که دیگر نیستی...

خاطراتت را میخواهم چه کار...

باید جلسه ای با دلم بگذارم و تکلیفم را با

آن مشخص کنم...💔

💫💫💫💫 نمی توانم نامت را در دهانم
و تو را
در درونم
پنهان کنم .
گل با بوی خود چه می کند؟
گندمزار با خوشه اش؟
طاووس با دمش؟
چراغ با روغنش؟
با تو سر به کجا بگذارم؟
کجا پنهانت کنم؟
وقتی مردم، تو را در حرکات دستهایم،
موسیقی صدایم
وتوازن گام هایم
می بینند...✨✨✨✨✨

اشکــهایـــم بــی اختــیار
قطــره ،قطـــره
آرام و ســر به زیر فــرو می ریــزند
بــرای روزهایی که یادم رفــت زندگی کنــم
بــرای دنیـــایی که نــدارم
بــرای نفس هایــی که می توانســت
آزاد و عمیق بکشم روحـــم را تازه کنــد
ولــی در بغــض مانــد
بــرای دستــهایــم که همیشــه
در هــم گره خـــورده اند
بــرای قلمــم که می توانســت بنویســد
ولـــی در خیالـــم گــم شــد
برای دســت هایم
دنیــایــم
قلــمم
ونفس هایــی که بغــض شــدنــد
یک دنیا اشک در چمدانم ذخیره کرده ام
روزی چمدانم را بر می دارم
و میـــروم
آنقــدر که گـــم شــوم در تجســم اشکهــایم

@cafetalkh
🍁💞🍁💞🍁

#دکلمه

تو كیستی، كه من اینگونه بی تو بی تابم؟
شب از هجوم خیالت نمی برد خوابم .
تو چیستی، كه من از موج هر تبسم تو
بسان قایق، سرگشته، روی گردابم!

تو در كدام سحر، بر كدام اسب سپید؟
تو را كدام خدا؟
تو از كدام جهان؟
تو در كدام كرانه، تو از كدام صدف؟
تو در كدام چمن، همره كدام نسیم؟
تو از كدام سبو؟

من از كجا سر راه تو آمدم ناگاه!
چه كرد با دل من آن نگاه شیرین، آه!
مدام پیش نگاهی، مدام پیش نگاه!
كدام نشاه دویده است از تو در تن من؟

كه ذره های وجودم تو را كه می بینند،
به رقص می آیند،
سرود میخوانند!

چه آرزوی محالی است زیستن با تو
مرا همین بگذارند یك سخن با تو:
به من بگو كه مرا از دهان شیر بگیر!
به من بگو كه برو در دهان شیر بمیر!

بگو برو جگر كوه قاف را بشكاف!
ستاره ها را از آسمان بیار به زیر؟
ترا به هر چه تو گویی، به دوستی سوگند
هر آنچه خواهی از من بخواه، صبر مخواه.
كه صبر، راه درازی به مرگ پیوسته ست!

تو آرزوی بلندی و، دست من كوتاه
تو دوردست امیدی و پای من خسته ست.
همه وجود تو مهر است و جان من محروم
چراغ چشم تو سبزست و راه من بسته است.

#فریدون_مشیری

💫💫💫💫 من بودم ودل بود و تو و کلبه خرابی
شمعی و قلم بود و دو پیمانه شرابی

چشمان تو سرمستِ قدح بود در آن شب
دیوانه دلی بود و که می داد جوابی

در گوشه آن کلبه نشستیم چو عاشق
میبُردَم از آن لعلِ لبت گاه صوابی

شعری زغزل قافیه اش چشم تَرَت بود
انگار غزل ریخت ،به چشمان تو خوابی

طوفان زده شد دل چو شدی خیره به چشمم
غیر از تپشِ دل، زمنِ ساده نیابی
🍷🍷
✨✨✨✨✨✨

💫💫💫💫 ﺩﻝ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻡ ﺩﯾﮕﺮ ﭘﺸﯿﻤﺎﻧﻢ ﻧﮑﻦ
ﻣﻦ ﻣـــﺴﻠﻤﺎﻧﻢ ﻣﺮﺍ ﺑﯽ ﺩﯾﻦ ﻭ ﺍﯾﻤﺎﻧﻢ ﻧﮑﻦ

ﮐﺎﻓﺮ ﺑـــــــــﯽ ﺩﯾﻦ ﺑﺤﺎﻝ ﻣـﻦ ﺗﺮﺣﻢ ﻣﯿﮑﻨﺪ
ﺷﯿﻄـــــﻨﺖ ﺑﺲ ﮐﻦ ،ﻣﺮﺍ ﺑﺎﮐﻔﺮ ﺩﺭﻣﺎﻧﻢ ﻧﮑﻦ

ﺩﻟﻨـــــﺸﯿﻦ ﺑﻮﺩﯼ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ ﺑـﻮﺩﯼ ﻭﻟﯽ
ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﺎ ﻏﺼﻪ ﻫﺎ ﻫﻢ ﻋﻬﺪﻭ ﭘﯿﻤﺎﻧﻢ ﻧﮑﻦ

ﮔــــــﺮ ﺩﻣﯽ ﺑﺎﻣﻦ ﻧﺸــﯿﻨﯽ ﺗﺮﮎ ﺩﻧﯿﺎ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﮐــــﺮﺩﻩ ﺍﯼ ،ﺍﻣﺎ ﺩﮔﺮ ﺳــــــﺮﺩﺭ ﮔــﺮﯾﺒﺎﻧﻢ ﻧﮑﻦ

ﮔـــــﺮﭼﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﺩﺭﺩ ﺧﻮﮐﺮﺩﻡ ﮐﺮﯾﻤﯽ ﮐﻦ ﺑﻤﻦ
ﺩﺭﻏﻢ ﻋﺸــــــﻘﺖ ﺩﮔﺮ ﭼــــﻮﻥ ﺩﺍﻏﺪﺍﺭﺍﻧﻢ ﻧﮑﻦ✨✨✨✨✨✨

باور کن بعضــــــــي دردها گفتـــــني نيست رفــــــيق‌‌...
نــــــگو محرم نــــــــِــميدانمت!!!
نـــــــــــَه....
تــــــــو مَحرم ترينـــــــــي بر مــــَن....
امــــــّــا بعضي دردها گفــــــتن نــــــَـدارد....
مــــــــرور بعضي دردها آنـــــــــــقَدَر درد دارد که تــــکرارش حــــــتي براي خــــودم هم سَنگـــــــين است...
آنــــــقَدَر سنــــگين که به زانــــــــو مي اندازد مــــَــرا...
بغــــــض چشمانم را که ديدي بغــــــــض نــــَکن...
لــــــَرزش دستهايم را که ديـــــدي هيــــــچ نــــگو...

💫💫💫💫💫 بی هیچ نام می آیی !
اما تمام نام های جهان با توست ...
وقت غروب - نامت دلتنگی ست
وقتی شبانه
چون روحی عریان می آیی
نام تو وسوسه است !
زیر درخت سیب
نامت حوا ست ...
و چون به ناگزیر
با اولین نفس که سحر می زند،
می گریزی !
نام گریزناکت رویاست.!!!✨✨✨✨✨

...تنهــــایـی یعنی یه وقتهایی هست میبینی فقط خودتی و خودت !

رفیق داری…
همــــــــدرد نداری!

خانواده داری…
حمــــــــایت نداری!

عشق داری…
تکیـــــــــه گاه نداری!

یکی و دوست داری...
حضــــــورشو نداری!

مثل همیــــشه….
همه چــــــی داری و .... هیچــــــــی نداری....

گاهی سراغم را بگیر از کوچه های آشتی،
از حس بی تاب دلت، حسی که بود و داشتی...

گاهی مرا فریاد کن، شاید من اینجا بشنوم،
یادی بکن از مُرده ای که زنده می‌پنداشتی...

آن دورها، آن روزها، گفتی که مجنون منی،
گفتی که از شوریدگی سر را به صحرا می‌زنی...

لرزیده ام بی انتها از آن جنون، آن اِدّعا،
یادی کن از بیدی که در احساس لیلا کاشتی...

گاهی شبی در خلوتی، یادی کن از حال زنی،
احساس کن بر پیکرش با بوسه آتش میزنی...

هم‌بغض تخت و بسترت، خود را به دریا وابده،
دریای چشمان کسی که برکه‌اش اِنگاشتی...

این روزها این فصل‌ها لیلای طوفانی شدم،
از شهر دلگیرم ببین، من هم بیابانی شدم...

باران به باران میروم، بی چتر پشت سایه‌ها،
خواب قشنگی دیده ام: مجنون، گریه، آشتی...

خوب بخوابي
خوب من

آنقَدَر بی"تو"مست وخرابم که نگو
آنقَدَر دوری تو داده عذابم که نگو

مثل یک پیچک غمگین شده از رفتن تو
تا بیایی همه جا در تب و تابم که نگو

فکر کردی بروی مثل تو آرام شوم
به خدا کوره ی سوزان و مذابم که نگو

ناگهان دست به دامان خرافات شدم
آنقَدَر دلخوش آن وقت جوابم که نگو

خنده دارست ولی عشق کجا عقل کجاست
دل پشیمان شده ی درس و کتابم که نگو

با تو انگار شب و روزِ خدا مال من است
بی تو آنقدر تهی مثل حبابم که نگو

دوست دارم همه ی فاصله های کم بشود
توی آغوش تو آنقدر بخوابم که نگو